ورزش در دوران بارداری
ساعت ۳:٢٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ شهریور ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

ورزش سبک و فعالیت بدنی دردوران بارداری بسیار مناسب و لذت بخش است وضیعت نامناسب اندام زن بخصوص در ماههای اخر بارداری ممکن است در انجام بعضی کارها محدودیت ایجاد کند ولی زن باردار تا هنگام وضع حمل     می تواند اکثر کارهای روزمره را انجام دهد تقویت عضلات شکم و سایر قسمتهای بدن که هر کدام وظایف مهمی را درامرزایمان و پیشرفت ان دارند موجب می شوند که وضع حمل اسان تر و سریع تر انجام شود چند ساعت فعالیت روزانه در محیط ازاد برای زن باردار توصیه می شود برای مثال باغبانی راه بسیار خوبی برای استنشاق هوای تازه همزمان با فعالیت است در اثر ورزش عضلات بدن تقویت شده گردش خون بهبود یافته مواد زائد بدن دفع شده اشتها زیاد و سرعت هضم غذا افزایش می یابد همچنین خواب راحت و طولانی هم به همراه خواهد داشت نوع ورزش بر حسب وضع مزاجی و علاقه زن باردار متفاوت است زنانی که قبل از بارداری به ورزشهای سنگین و دشوار عادت دارند در دوران بارداری بهتر از زنان دیگر فعالیت ورزشی را تحمل می کنند برای زنانی که مشاغل پر جنب و جوش و با فعالیت زیاد دارند ورزش ضروری نیست انچه مسلم است هیچ گاه نباید ورزش را تا حد خستگی زیاد ادامه داد و به محض احساس اولین علائم خستگی می بایست فعالیت را متوقف کرد البته زن باردار هر چه به زمان زایمان نزدیکتر می شود خستگی ناشی از فعالیت زودتر در او ظاهر می شود .

 راه رفتن : بهترین ورزش دوران بارداری راه رفتن است برای جلوگیری از لغزش و افتادن بهتر است که از کفشهای پاشنه کوتاه استفاده شود زیرا کفشهای پاشنه بلند علاوه بر لغزش موجب کمر درد نیز می شود در فصل تابستان از پیاده روی در هوای گرم و زیر نور افتاب باید خودداری شود زیرا تحمل زن باردار در مقابل گرما بسیار کم است در راه رفتن باید حوصله به خرج داد واز راه رفتن سریع ودر محلهای شلوغ باید پرهیز نمود پیاده روی وگردش بطور متوسط روزانه 2 الی 3 کیلومتر کافی است و طی کردن این مسافت باید به فواصل کم و به دفعات متوالی صورت گیرد تا خستگی به وجود نیاید .

 ورزشهای سخت و سنگین : تمام انواع ورزشهای سنگین در دوران بارداری کم و بیش ان را ادامه دهند ولی احتیاط در سه ماهه اخر بارداری توصیه می شود برخی ورزشهای سخت عبارتند از : دوچرخه سواری - تنیس - اسکی روی یخ و اسب سواری است .

 شنا کردن : شنا کردن برای زن باردار اشکالی ندارد البته در صورتی که یک نفر همراه زن باردار باشد تا در موارد ضروری (گرفتن عضله پا) به او کمک کند از شنا کردن در دریا و استخر در دو ماه اخر بارداری به علت احتمال انتقال عفونت باید پرهیز کرد قهرمانان حرفه ای شنا - اسب سواری و سایر رشته ها می توانند تا انجایی که خستگی مفرط وناراحتی در انها ظاهر نشود این نوع ورزشها را در دوران بارداری ادامه دهند .

تمرینات وحرکات مناسب بدنیدر دوران بارداری : با اشکار شدن اثار و علائم بارداری در زنان مرحله ای خاص از زندگی انها اغاز می شود شروع دوران بارداری انها را ملزم به رعایت احتیاط های ویژه ای برای بهتر پرورش دادن جنین می کند لذا ترس از بوجود امدن صدمه به جنین و یا جلوگیری از تاخیرات رشدی به اضافه یک سری نااگاهی ها باعث ایجاد محدودیتهای حرکتی برای انان می شود و در نتیجه کمبود حرکت و فعالیتهای بدنی باعث می شود تا با افزایش سن بارداری ضعفهای مختلف بدنی مانند ضعف عضلات - کمر-شکم و پا در انها بوجود اید . علاوه بر ان گاهی وضع حمل را دچار مشکل می سازد انجام حرکات ساده بدنی در وضیعتهای مختلف یعنی در حالت خوابیده - نشسته و ایستاده موجب جلوگیری از ایجاد ضعفهای بدنی در زنان باردار می شود بهترین زمان شروع فعالیتهای حرکتی و ورزشی برای زنان باردار معمولا صبحها است چون باید برای انجام کارهای روزانه دارای امادگی بدنی و روانی باشند هر چه وزن در این دوران زیادتر و برجستگی شکم بیشتر می شود - خستگی - کسلی و خواب الودگی بیشتر عارض می شود                 

 زن باردار بخصوص اگر پس از انجام ئدادن کارهای خانه به رختخواب رفته باشد پس از بیدار شدن احساس خستگی - کسالت و یا حتی عصبانیت می کند بنابراین در این حالت برای رفع خستگی و کسالت قبل از خارج شدن از رختخواب یکسری تمرینات بدنی بسیار ضروری و با اهمیت است انجام این تمرینات خود کمک بزرگی به بلند شدن و نشستن و خارج شدن از رختخواب    می کند بسیاری از زنان هنگام بلند شدن از خواب در عضلات پا احساس گرفتگی می کنند علت این است که در موقع خواب عضلات انگشتان پا و ساق پا دچار کشیدگی می شود بنابراین پس از بیدار شدن باید از انجام هر حرکتی که باعث کشیدگی می شود بنابراین پس از بیدار شدن باید از انجام هر حرکتی که باعث کشیدگی می شود خودداری کرد باید بخاطر داشت که زن باردار هر گاه دچار گرفتگی عضلات شود باید به پهلو غلتیده سعی کند تا بنشیند در این حالت سعی کند پاها را به طرف بالا - پایین - داخل و خارج 3 تا 4 مرتبه چرخش دهد انجام این حرکات بیشتر از 2 دقیقه طول نخواهد کشید.                                   

 دستورالعمل تمرینات تقویت عضلات بدن : به طور کلی برای تقویت عضلات نباید بطور دائم به منقبض یا سفت ومحکم کردن انها پرداخت بلکه بعد از هر مرتبه انجام این عمل باید مدت زمانی به عضلات استراحت داد و سپس دومرتبه این تمرین را انجام داد اگر این تمرینات تقویتی بدون صرف زمان برای استراحت انجام گیرد نه تنها تقویتی صورت    نمی گیرد بلکه به ضرر فرد هم خواهد بود عضلات بدن بوسیله تمرینات مختلف و صحیح روز به روز خاصیت انعطاف پذیری خود را افزایش می دهند عضلات لگن خاصره نیز در دوران حاملگی وزن زیادی را تحمل می کنند همچنین در موقع تولد نوزاد نیز باید دارای کشش و انعطاف پذیری زیادی باشند چنانچه این عضلات با تمرینات مکرر تقویت شوند انعطاف پذیری انها زیاد خواهد شد این تمرینات موجب می شود اولا فرد بهتر بتواند وزن بدن خود را در این قسمت تحمل کند ثانیا عضلات در لحظه وضع حمل بهتر باز شود و زایمان راحت تر صورت گیرد بنابراین برای تقویت عضلات بهترین وصحیح ترین راه ان است که در طول روز به فواصل معین سه مرتبه و هر مرتبه 4 تا 10 عضلات لگن خاصره را سفت و محکم کنند کل حرکت در روز بین 12 تا 30 بار خواهد بود لازم به ذکر است که پس از انجام هر انقباضی یعنی سفت و محکم کردن عضله - که معمولا با شش شماره انجام می شود - فرد باید به استراحت بپردازد و سپس نوبت بعدی را انجام دهد چناچه بطور دائم و مرتب این حرکت و بدون استراحت انجام شود عضلات لگن خاصره به مرور خسته می شود و در نتیجه تکرار این عمل به جای منعفعت به ضرر فرد خواهد بود . حسن انجام این تمرینات ان است که زن باردار در موقیتهای مختلف مثل زمان تلفن زدن تماشای تلویزیون یا پیاده روی و یا حتی زمانی که منتظر اتوبوس یا تاکسی است می تواند انها را انجام دهد .    

تمرینات ورزشی برای تقویت عضلات مختلف بدن



 
ارتودنسی به زبان ساده
ساعت ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٢ شهریور ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

 
 کار ارتودنسی بیشتر تصحیح مال اکلوژن یا جفت شدن نامناسب دندانهاست. این امر می‌تواند ناشی از موقعیت نادرست دندانها و یا دو فک نسبت به هم باشد یا ممکن است درجاتی از هر دو مشکل در یک فرد موجود باشد. درمان‌های ارتودنسی ممکن است تنها بر تصحیح موقعیت دندانها و یا تغییر الگو و جهت رشد دو فک (درمان‌های ارتوپدیک) متمرکز باشد. از جنبهیدیگر می‌توان درمانهای ارتودنسی را به درمان با دستگاه‌های ثابت ومتحرک تقسیم نمود. دستگاه‌های ثابت دستگاه‌هایی هستند که در طول درمان نیازی به خارج نمودن آنها از دهان توسط بیمار وجود ندارد و اجزای اصلی تشکیل دهندهیآنها براکت و سیم می‌باشد. براکت‌ها همان اجزای کوچکی هستند که توسط چسب خاصی به دندان چسبانده می‌شوند. در بین مردم از اصطلاح سیم کشی یا سیم بستن دندان هم برای اشاره به این عمل استفاده می‌شود. دستگاه‌های متحرک انواعی هستند که بیمار می‌تواند در طول درمان آنها را از دهانش خارج کند، البته گاهی این خارج نمودن ممکن است بنا بر تجویز ارتودنتیست محدود به زمان‌های کوتاهی مانند زمان غذا خوردن یا مسواک زدن باشد. این نوع دستگاه‌ها در بین مردم به "پلاک" مشهورند.

زمان مناسب برای شروع درمان ارتودنسی بستگی به نوع ناهنجاری دارد؛ در مورد بیمارانی که مشکلات اسکلتی دارند، به‌عنوان مثال فک بالای آنها جلوتر از موقعیت طبیعی است یا برعکس فک پایین‌شان عقب‌تر از موقعیت مناسب خود قرار گرفته، بهترین زمان برای شروع درمان، سال‌های قبل از بلوغ است چون می‌توان از رشد کودکان و نوجوانان برای درمان این ناهنجاری‌ها استفاده کرد، بنابراین حوالی سن ۹سالگی برای دختر خانم‌ها و حوالی سن ۱۱سالگی برای پسرها توصیه می‌شود. در مورد مشکلاتی که صرفا مربوط به دندان‌ها می‌شود محدودیت سنی وجود نداشته ولی زمان طلایی برای درمان حوالی ۱۲سالگی است. نظر انجمن ارتودنتیست‌های آمریکا و ایران نخستین مشاوره با متخصص ارتودنسی باید در سن ۷سالگی باشد تا درصورت نیاز به اقدامات پیشگیری فرصتی از دست نرود.

ارتودنسی در بسیاری از کشورهای دنیا با تفاوتهایی آموزش داده می‌شود. در ایران یک دندانپزشک پس از ۶ سال تحصیل دندانپزشکی و اخذ مدرک دکترای عمومی دندانپزشکی می‌تواند در آزمون پذیرش دستیار (رزیدنت) تخصصی دندانپزشکی شرکت کند و در صورت قبولی وارد این دورهیتخصصی شود. طول دورهیرسمی تخصص ارتودنسی در ایران ۳ سال است.

به دلیل جوان بودن نسبی جمعیت ایران و افزایش سطح عمومی آگاهی، در سال‌های اخیر تمایل به انجام درمان‌های ارتودنسی افزایش یافته است. با توجه به این اشتیاق فراوان به درمان و هزینه نسبتا بالای درمان ارتودنسی، تعدادی از دندانپزشکان عمومی اقدام به درمان ارتودنسی می‌کنند. از آنجا که درمان‌های ارتودنسی طولانی مدت هستند و گاهی تا ۳ سال یا حتی بیشتر به طول می‌انجامند، لازمه کسب تجربه و دانش کافی در این حوزه گذراندن دوره‌های رسمی تخصص ارتودنسی در دانشگاه است. به دلیل ماهیت طولانی مدت درمان‌های ارتودنسی ثابت، دندانپزشکان تحت آموزش این مبحث قرار نمی‌گیرند و تقریبا هیچ آشنایی با ارتودنسی ثابت کسب نمی‌کنند. از سوی دیگر به دلیل نقص قوانین و نبود ضمانت اجرایی کافی برای قوانین موجود، متاسفانه تعدادی از افراد سودجو برای درمان و آموزش اقدام به برگزاری کلاس‌های آموزشی کوتاه مدت ارتودنسی نموده‌اند. به عنوان مثال یکی از دندانپزشکان عمومیکه خود دوره‌ای کوتاه مدت در خارج از ایران دیده است، ادعا می‌کند با این دوره‌های کوتاه مدت (کمتر از ۶ ماه تمام وقت) در طول ۸ سال، نزدیک به ۱۰۰۰ ارتودنتیست تربیت نموده است!!  این در حالی است که نزدیک به ۱۰ دانشکده دندانپزشکی ایران از سال ۱۳۵۶ تاکنون با تمام تلاش در زمینه افزایش متخصصین این رشته نزدیک به ۳۰۰ فارغ‌التحصیل داشته‌اند. از پیامدهای مرتبط با درمان‌های نادرست که عموما منتج از آموزش ناکافی هستند می‌توان به تحلیل شدید و کوتاه شدن ریشه دندانها، نامرتب باقی ماندن دندانها،مشکلات زیبایی و یا برگشت ناهنجاری اشاره نمود.

در ایران متخصصین مورد تایید وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی، کلمه متخصص را در مهر طبابت خود قید می‌کنند که با جستجو در اطلاعات پزشکان در درگاه سازمان نظام پزشکی قابل بررسی است.

در صورتی که تمایل به انجام درمان ارتودنسی دارید بهتر است در مورد مدرک واقعی فردی که به او مراجعه می نمایید اطمینان حاصل کنید .توجه نمایید که افراد فاقد صلاحیت برای جلب توجه شما از عناوین نادرست و فریبنده استفاده می کنند .این عناوین می توانند به صورت زیر در تابلو یا سرنسخه و سایر اقلام معرفی آن افراد وجود داشته باشد که هیچیک دلیل محکمی بر ادعا نیست:
دندانپزشک ،ارتودنسی
دندانپزشک متخصص اطفال ،ارتودنسی
دندانپزشک متخصص اطفال ،ارتودنسی پیشگیری
دندانپزشک مختص ارتودنسی
ارتودنتیست
و.....

 


 
استرس پدیده ای بسیار شایع
ساعت ۳:٤٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢ شهریور ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

 

تـَنیدگی یا اِستـِرس یا فشار روانی در روان‌شناسی به معنی فشار و نیرو است و هر محرکی که در انسان ایجاد تنش کند، استرس زا یا عامل تنیدگی نامیده می‌شود.

تنش ایجاد شده در بدن و واکنش بدن را تنیدگی می‌گوییم به عبارتی هر عاملی موجب تنش روح و جسم و از دست دادن تعادل فرد شود، تنیدگی‌زا است. هنگام وارد شدن استرس بدن واکنش‌هایی از خود نشان می‌دهد تا تعادل از دست رفته را باز گرداند که این عمل استرس است.

تنیدگی واکنشی است که در فرد در اثر حضور عامل دیگری به وجود می‌آید و قوای فرد را برای روبه‌رو شدن با آن بسیج می‌کند و ارگانیزم (یا موجود زنده) حالت آماده‌باش پیدا می‌کند.

تغییر شغل، نقل مکان به یک شهر جدید، ازدواج، مرگ نزدیکان، و وجود یک بیماری بااهمیت در خانواده از جمله عوامل بیرونی رهاسازی فشارعصبی هستند. جالب آنکه حوادث شادی‌آور نیز می‌توانند به همان اندازه وقایع غم‌بار برای انسان فشارزا باشند. از عوامل درونی می‌توان به ناراحتی‌های جسمانی و یا روانی اشاره کرد. برخی از ویژگی‌های شخصیتی، مانند نیاز به‌دست آوردن رضایت دیگران نیز می‌توانند فشارزا باشند.

۱- بدن انسان در مقابله با تنیدگی از الگوی مشخصی پیروی و فرایند عصبی شیمیایی، معینی را طی می‌کند، رویدادهای هیجان آور خوشایند همان اندازه واکنش در بدن به وجود می‌آورند که رویدادهای ناخوشایند می‌توانند ایجاد کنند، یک خبر بسیار هیجان آور، همان اندازه استرس ایجاد می‌کند که یک خبر بد ایجاد می‌کند.

۲- تنیدگی‌های شدید و طولانی در همه حال باعث از پا درآمدن فرد نمی‌شوند و افراد در بعضی موارد می‌توانند با عوامل استرس زا سازگار شوند . نمونه آن خواب گرفتن افراد در شرایط سخت و طاقت فرسا مثل دوران اسارت یا خواب گرفتن به کاری سخت و طاقت فرسا مثل شغل آتشکاری در ذوب آهن است.

۳- این افراد با وجود سازگاری با شرایط استرس زا نمی‌توانند از آثار زیان بار آن صد در صد مصون بمانند و دچار مشکلات جسمانی، روانی، عاطفی و اجتماعی می‌شوند. مثلاً فردی که مدت زیادی در اسارت است یا فردی که تحت شرایط بدی در معدن تاریک و دورافتاده‌ای کار می‌کند، بعد از مدتی دچار ناراحتی‌های روحی - عاطفی و پیری زودرس می‌شود.

۴- بدن ما وقتی چیزی را تنیدگی تلقی کرده و به آن واکنش نشان می‌دهد که ذهن ما به آن مارک استرس زده و در واقع پیشتر آن را شناخته باشد.

۵- نوع پاسخ افراد به استرس نیز به ویژگیهای شخصیتی، مسائل فرهنگی، شرایط زندگی و تجربه‌های افراد بر می‌گردد.

 

علل و عوامل استرس

علل و عوامل تنیدگی را می‌توان به چند دسته تقسیم کرد: عوامل فردی: هر یک از ما نقشهایی ایفا می‌کنیم، مثل نقش پدر، همسر، رئیس، مرئوس، همکار، شهروند و... ایفای هر نقشی رفتارهای خاص خود را می‌طلبد و انتظاراتی را پدید می‌آورد، گاهی بین این نقشها تضادهایی وجود دارد که ما را متحمل می‌کند. گاهی مشخص نبودن نقش باعث فشار می‌شود، مثلاً کاری که باید انجام دهیم، مشخص نیست و رئیس به دلیل انجام نگرفتن کار از ما عصبانی است. گاهی تعداد نقشهایی که باید ایفا کنیم، زیاد و از توان ما خارج است. مسؤولیت زیاد نیز خودش فشارزا است. یکی دیگر از عوامل فردی سن فرد است. افراد مسن به دلیل تجربه بیشتر فشار کمتری متحمل می‌شوند. عامل دیگر جنسیت است. خانمها نسبت به آقایان از صبر و شکیبایی بیشتری برخوردارند و تحمل بیشتری در برابر فشار دارند. رژیم غذایی نیز در تحمل ما نسبت به استرس تأثیر دارد. بعضی از غذاها به آرامش ما و در نتیجه به تحمل ما در برابر استرس کمک خواهند کرد.

 

عوامل گروهی

اولین عامل گروهی وجود یا عدم وجود نیازهای مشترک است. هرچقدر نیازهای یک گروه مشترک و با هم نزدیک تر باشد، فشار کمتری متحمل می‌شود. عامل دوم انسجام در گروه است، اختلاف در داخل گروه و بین افراد با یکدیگر فشار زیادی بر افراد وارد می‌آورد. مشخص نبودن و خوب تعریف نشدن نقشها در داخل گروه عامل دیگری است که هرچقدر نقشها در داخل گروه نامشخص تر باشد، فشار بیشتری بر فرد وارد خواهد آمد.

 

عوامل سازمانی

نوع کار، نقشی که افراد باید ایفا کنند، خواسته‌های همکاران، ساختار سازمانی، مدیریت یا رهبری در میزان فشار وارده بر فرد دخیل اند. جو حاکم بر سازمان و فرهنگ سازمان نیز با استرس رابطه دارد، اگر جو حاکم بر سازمانی مثبت باشد، افراد پرتلاش، کاری و مسؤولیت‌پذیر و خلاق فشار کمتری احساس می‌کنند. عامل دیگر نحوه تقسیم وظایف و شرح وظایف در سطح سازمان است که وظایف باید شفاف و مشخص بوده و قوانین دست و پاگیر نباشد، همچنان که اگر سبک مدیر با سلیقه کارکنان مطابقت نداشته باشد، کارمندان استرس بیشتری را متحمل می‌شوند. حجم کم کار، حجم زیاد کار، شیفت کاری، حوادث محیط کار، شرایط نامساعد محیط کار (مثل سر و صدا، حرارت، گرد و غبار، مواد شیمیایی،...) احساس عدم امنیت شغلی، عدم توزیع عادلانه امکانات، اختلاف همکاران، کار در شرایط تنهایی، به چالش نگرفتن استعدادهای فرد، ارتقای بی ضابطه، تصاحب پست ها توسط افراد بیرون سازمان همه فشارزا هستند.

 

عوامل فراسازمانی

بعضی از عوامل فشار به خانواده و اجتماعی که در آن زندگی می‌کنیم، بر می‌گردد: نامطمئن بودن وضع اقتصادی، نامطمئن بودن وضع سیاسی، بی ثباتی و ناکارآمدی قوانین، نامطمئن بودن تکنولوژی، مشکلات مالی واقتصادی، مشکلات خانوادگی، تحصیل فرزندان، محل سکونت همه می‌تواند در میزان فشاری که تحمل می‌کنیم، نقش داشته باشد. حمایتهای خانوادگی وفامیلی نیز درتحمل افراد در برابر فشارها نقش دارند. مسائل سیاسی اقتصادی نیز باعث ایجاد فشار می‌شود. رکودهای کوتاه مدت هم موجب افزایش تنش می‌شود، هنگامی که سیستم‌های اقتصادی به قهقرا می‌روند، سازمانها از نیروی کار خود می‌کاهند، اضافه کاری کاهش می‌یابد، تعدادی از کارکنان منتظر خدمات می‌مانند، حقوقها کاهش می‌یابد، هفته‌های کاری کوتاه می‌گردد واز این قبیل مسائل که فشار زا هستند.

 ادامه مطلب در طب رسانه