10 توصیه مهم سلامتی به کارمندان پشت میز نشین
ساعت ۱۱:٢٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٩ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

سلامتی به کارمندان پشت میز نشین

نتایج برخی از تحقیقات نشان می دهد پشت میزنشینی، یکی از مهم ترین عوامل ابتلا به اضافه وزن و چاقی است؛ استرس، بیماری های مفصلی و بسیاری از بیماری های دیگر نیز از جمله عوارض پشت میزنشینی به شمار می روند اما اگر به خاطر شغل و حرفه تان مجبورید ساعات زیادی از روز را پشت میز کار بگذرانید، توصیه محققان به شما این است که با رعایت ۱۰ نکته زیر، بیشتر به فکر سلامتیتان باشید و جلوی بیماری های ناشی از پشت میزنشینی را بگیرید:

1- در وضعیت مناسبی بنشینید

اگر بدن شما در حالت نشسته یا حتی ایستاده، وضعیت مناسبی نداشته باشد، قطعا پس از مدت کوتاهی استرس به سراغ تان خواهد آمد. یکی از راه های فرار از استرس هم پرخوری است و نتیجه پرخوری هم چیزی نیست، جز چاقی . از طرف دیگر، وضعیت نامناسب بدن برای مدت طولانی سبب آسیب مفاصل و دردهای منطقه ای می شود. بنابراین پژوهشگران بهترین وضعیت بدن را در حالت نشسته برای ساعات طولانی، این طور عنوان کرده اند:

_ طول کفی صندلی باید به اندازه ای باشد که از نشیمن گاه تا زانوی شما به طور کامل روی آن قرار گیرد.

_ صندلی تان باید حتما تکیه گاه داشته باشد تا بتوانید کمرتان را به آن تکیه دهید. در غیر این صورت بهتر است صندلی تان را به دیوار بچسبانید و از دیوار به عنوان تکیه گاه استفاده نمایید.

_ هنگام کار با کامپیوتر، باید مچ و ساعد دست تان در یک راستا قرار داشته باشند و برای جلوگیری از درد مفاصل مچ دست، نباید مدام آنها را خم و راست کنید.

 درست نشستن

_ هنگام کار با کامپیوتر، باید سر و گردن تان به طور مستقیم رو به روی مانیتور قرار داشته باشند. در غیر این صورت و با خم نگه داشتن سر و گردن تان به مدت طولانی، دچار گردن درد خواهید شد.

_ به منظور پیشگیری از گردن درد، بهتر است هر چند دقیقه یک بار، چند ثانیه ورزش های مناسب برای گردن را انجام دهید و گردن تان را به طرفین بچرخانید.

_ هنگام نوشتن یا کار با کامپیوتر، آرنج خود را در نزدیک ترین حالت به بدن قرار دهید؛ آن هم در وضعیت ۹۰ یا ۱۲۰ درجه.

_ سعی کنید موقع انجام کار، بازوها و شانه هایتان را در وضعیتی کاملا راحت قرار دهید و آنها را خیلی بالاتر یا پایین تر از سطح میز کارتان نبرید.

_ کف پاهای تان باید کاملا چسبیده به زمین باشد و اگر صندلی تان بلند است و پاهای تان به زمین نمی رسد، بد نیست که از یک زیرپایی استفاده کنید.

_ بهتر است که کفی و تکیه گاه صندلی تان فوم دار باشد، نه چوبی یا آهنی. این طوری فشار کمتری به کمرتان وارد می شود و دیرتر خسته می شوید.

 2- هر چند دقیقه یک بار، از جای تان بلند شوید و چرخی بزنید

بر اساس نتایج تحقیقات دانشمندان، بدن هر فرد فقط ۲۰ دقیقه می تواند تحمل قرار داشتن در یک وضعیت ثابت را داشته باشد. بنابراین بهتر است که هر ۱۵ تا ۲۰ دقیقه یک بار، از جای تان بلند شوید و مدت ۳۰ ثانیه قدم بزنید، یا بدن تان را کش و قوس دهید.

 3-حرکات تکراری انجام ندهید

تکرار مداوم یک حرکت ( مانند جواب دادن به تلفن ) می تواند آزاردهنده و استرس آور باشد. به همین خاطر بهتر است که در صورت امکان و اگر ضرورتی حس نمی کنید، کارهای تکراری انجام ندهید یا نوع کارتان را عوض کنید. برای مثال، به جای خم و راست کردن مداوم دست تان برای پاسخ گویی به تلفن ها، از یک هدفون استفاده کنید و تلفن های شخصی تان را به ساعات یا روزهای خلوت تان اختصاص دهید.

 4- نمایشگر کامپیوترتان را در وضعیت مناسبی قرار دهید تا چشم یا مفاصل گردن تان اذیت نشوند

وضعیت مناسب یعنی اینکه نمایشگر درست روبه روی شما به فاصله ۵۰ سانتی متر از چشم تان قرار داشته باشد و صفحه نمایشگر رو به پنجره هم نباشد تا انعکاس نور بیرون روی نمایشگر، چشم های شما را اذیت و خسته نکند. در ضمن، بد نیست که برای جلوگیری از خشکی یا سوزش چشم، مدام به صفحه کامپیوتر زل نزنید و هر ۱۵ دقیقه یک بار، دست از کار با کامپیوتر بکشید.

 5- مراقب گردن تان باشید

به منظور خم شدن کمتر گردن تان هنگام تایپ کردن، بهتر است که از وسیله ای برای نگهداری کاغذها در کنار صفحه کلید استفاده کنید.

 6- میزتان را تمیز کنید

برای اینکه به آلرژی یا سایر بیماری های عفونی مبتلا نشوید، باید هر روز صفحه کلید، نمایشگر، سطح میز، تلفن یا هر وسیله دیگری که روی میزتان قرار دارد را گردگیری کنید و هفته ای یک بار هم آنها را ضدعفونی نمایید. باکتری های روی میز می توانند سلامتی شما را تهدید کنند.

 7-میز خود را همیشه مرتب نگه دارید و اجازه ندهید که آشفته و درهم برهم شود

شلوغی میز کار باعث خستگی زودرس و استرس می شود و یکی از عوامل اتلاف وقت کاری به شمار می رود.

8- میز کار خود را تبدیل به میز غذا نکنید

قراردادن خوراکی های رنگارنگ و پرکالری روی میز کار، اشتهای شما را به غذا خوردن افزایش می دهد؛ حتی اگر گرسنه هم نباشید. شما می توانید برای حفظ سلامت و تناسب اندام خود، به جای چیپس و پفک و شکلات، کمی میوه خشک یا انواع آجیل را درون کشوی میزتان نگهداری کنید.

 9- میزتان را زیبا کنید

زیبا بودن میز کار یکی از عوامل افزایش دهنده انگیزه کاری و لذت بردن از ساعات کار است. شما می توانید با قرار دادن عکس فرزندتان خود یا حتی یک گلدان کوچک روی میز، فضای کاری تان را کاملا عوض کنید.

 10- زمان برگشتن به خانه، بهترین فرصت برای پیاده روی یک فرد پشت میزنشین است

پس تنبلی را کنار بگذارید و برای حفظ سلامت جسم و روان تان، پیاده روی را به فهرست کارهای روزانه خود اضافه کنید.


 
همه چیز درباره جراحی زیبایی گوش
ساعت ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

جراحی زیبایی گوش

حتما شما هم افرادی را دیده اید که لاله هر دو گوششان و در موارد نادری لاله یک گوششان برجسته تر از معمول است . این دفورمیتی که جنبه ارثی دارد تاثیری بر روی میزان شنوایی ندارد ولی معمولا این برجستگی در سنین کودکی سوژه ای مناسب برای تمسخر کودک توسط همبازیهایش است و این امر میتواند بر روی روابط اجتماعی کودک تاثیرگذار باشد و چون همین روابط است که سنگ بنای زندگی آینده فرد روی آن گذاشته می شود، میتواند روی آینده کاری وزندگی آتی کودک نیز تاثیر گذار باشد و بدین دلیل است که اعلام می کنیم بهترین سن برای اصلاح این دفورمیتی قبل از ورود به مدرسه است، هر چند که برای این عمل هیچوقت دیر نیست وبسیاری از مراجعه کنندگان به ما را نوجوانان و جوانان تشکیل می دهند .

نوع بیهوشی : با هر سه روش بی حسی موضعی ، نیمه بیهوشی و یا بیهوشی کامل قابل انجام است .

تکنیک : محل برش ما پشت لاله گوش است که برای جلوگیری از برگشت غضروف لاله گوش به حالت اولیه ، پشت این غضروف را نیز در قسمت های لازم تراشیده و با کمک بخیه چین وشکنج های مربوطه را ایجاد می کنیم و سپس برش پوستی را می دوزیم لذا بعد از عمل جای برش قابل رویت نمی باشد. لازم به تذکر است که هدف از عمل نزدیک شدن لاله های گوش به سر و قرینه بودن آنهاست لذا اگر لاله های گوش غیرقرینه هستند میتوان هر گوش را به اندازه متفاوتی به سر نزدیک کرد و یا حتی فقط یک گوش را عمل کرد که درنهایت هر دو گوش قرینه باشند . در صورت لزوم نرمۀ گوش را نیز میتوان کوچکتر کرده و یا از برجستگی آن نیز کاست.

از آنجائیکه غضروف لاله گوش خاصیت ارتجاعی دارد بعد از عمل جراحی زیبایی لاله گوش ، ممکن است لاله گوش مجددا کمی به حالت اولیه برگردد . برای جلوگیری از این مشکل ، جراح به هنگام عمل سعی میکند لاله گوش را کمی بیشتر از حد لازم بخواباند تا بعد از برگشتی که لاله گوش خواهد داشت وضعیت لاله گوش نرمال باشد . با این وجود در مواردی ممکن است برگشت لاله گوش به حدی باشد که لازم باشد مجددا روی گوش بیمار عمل ترمیمی انجام شود.

زمان عمل : هردو گوش حدوداً دو ساعت

مراقبت های بعد از عمل : پانسمان بعد از عمل تا یک هفته روی گوشها باقی می ماند . در طی هفته اول بعد از برداشتن پانسمان ، بیمار بطور شبانه روزی از هدبند استفاده می کند که البته بهتر است هر 3-2 ساعت حدوداً نیم ساعت هدبند را بردارد .هفته دوم فقط شبها از هدبند استفاده می کند و در طول روز ضرورتی به استفاده از هدبند نیست .

 

گوش‌های طبیعی و زیبا را باید با چه معیارهایی بشناسیم؟

 گوش‌های زیبا ممکن است شکل‌های مختلفی داشته باشند، ولی مهم‌ترین مساله، هما‌هنگی آنها با سر و صورت است. اغلب افراد ترجیح می‌دهند که گوش‌هایشان نزدیک‌ به سر بوده و از حد ابرو تا قاعده ی بینی ادامه یابند. لاله گوش ممکن است در شرایط زیر نیاز به ترمیم و اصلاح داشته باشد:

 اول: لاله گوش برجسته که این نوع لاله گوش معمولا اندازه طبیعی داشته، ولی نسبت به سر برجسته‌تر قرار می‌گیرد. این نوع نقص لاله گوش که اصطلاحا بلبلی به آن گفته می‌شود، می‌تواند یک‌‌طرفه یا دو طرفه باشد.

 دوم:‌ هنگامی که لاله یک گوش نسبت به گوش دیگر کوچک تر یا بزرگ تر است و یا نقص ظاهری خفیف دارد.

 سوم: عدم تشکیل لاله گوش به‌ طور مادرزادی که ممکن است با نقایص مجرا و شنوایی گوش همراه باشد.

 چهارم: لاله گوش آسیب‌دیده یا کنده شده در اثر ضربه، سوختگی، سرمازدگی یا پارگی نرمه در اثر استفاده گوشواره سنگین یا کشیده شدن ناگهانی گوشواره.

 بهترین زمان برای درمان نقایص مادرزادی گوش چه سنی است؟

 در اغلب موارد، جراحی زیبایی نقایص مادرزادی گوش از شش سالگی به بعد توصیه می‌شود. پس از این عمل نیاز به چه مراقبت‌های خاصی است؟ پس از جراحی یک پانسمان نرم در محل عمل می گذارند و دور سر با باند می بندند. بعد از برداشتن پانسمان به بیمار توصیه می‌شود که یک باند کشی برای مدت یک تا چند هفته (به خصوص شب‌ها) روی گوش‌های جراحی شده ببندد. درد ناشی از عمل معمولا با قرص‌های مسکن کنترل می‌شود. ظرف مدت یک هفته کودکان می‌توانند به مدرسه و بزرگسالان به محل کار خود بروند. خون‌مردگی و تورم ناشی از عمل هم پس از مدت کوتاهی برطرف می‌گردد. اغلب به بیماران توصیه می‌شود که پس از جراحی تا دو هفته به پشت بخوابند تا به گوش‌هایشان فشار نیاید.

 برخی از افرادی که تحت جراحی زیبایی لاله گوش قرار می گیرند، ممکن است احساس کنند که غضروف به مقدار لازم به سمت عقب کشیده نشده است. در این گونه موارد می‌توان یک جراحی کوچک ثانویه برای رضایت بیشتر بیمار انجام داد. گاهی حتی انداختن گوشواره‌های سنگین باعث پارگی نرمی گوش و بدشکلی آن می‌شود.

 اگر مایل هستید از گوشواره‌های بزرگ استفاده کنید، حتما به صورت متناوب به نرمه گوش خود استراحت دهید، زیرا گوشواره‌های سنگین سبب بزرگ شدن سوراخ گوش شده و شانس پارگی آنها را افزایش می‌دهند. قبل از ایجاد سوراخ‌های متعدد در لاله گوش بهتر است خوب فکر کنید، این سوراخ‌ها به خصوص در قسمت فوقانی و یا لبه‌های گوش مشکل‌ساز هستند. سوراخ کردن غضروف گوش از نظر طبی مجاز نیست، چون عفونت غضروف سبب تخریب و از بین رفتن آن می‌شود. در ابتدای تولد چنانچه اختلالی مختصر در لاله گوش وجود داشته باشد، ممکن است به کمک چسب بتوان آن را تعدیل کرد، ولی به‌طور کلی جراحی لازم است. جراحی زیبایی گوش با هر سه روش بی حسی موضعی، نیمه بی‌هوشی و یا بی‌هوشی کامل قابل انجام است. در جراحی زیبایی گوش پشت لاله ی گوش را برش می زنند که برای جلوگیری از برگشت غضروف لاله گوش به حالت اولیه، پشت این غضروف نیز در قسمت‌های لازم تراشیده شده و چین های مربوطه ایجاد و سپس برش پوستی دوخته می‌شود، طوری که بعد ازعمل، جای برش قابل رویت نباشد. عمل جراحی هر دو گوش، حدود دو ساعت زمان می‌برد.


 
نوزاد را قنداق کنیم یا نه؟
ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٧ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

قنداق کردن نوزادان به منظور آرام نگه‌داشتن آنها شیوه‌ای است که از سال‌ها پیش رواج داشته و بنا بر پژوهش‌های جدید ممکن است برای سلامت نوزاد خطرناک باشد.

متخصصان با انتشار نتایج پژوهش‌شان در نشریه بیماری‌های کودکان، زنگ خطری را برای والدین به صدا درآورده‌اند. محققان آمریکایی به این والدین هشدار داده‌اند: «ما این روزها شاهد رواج شیوه قنداق کردن نوزادان هستیم، زیرا این کار باعث آرام‌شدن کودک، کاهش گریه‌های شدید و تسکین کولیک‌های نوزادی و همچنین باعث خواب راحت‌تر نوزاد می‌شود.

 در حال حاضر، حدود ۹۰ درصد از کودکان آمریکای شمالی در ماه‌های اولیه زندگی خود قنداق می‌شوند، اما این شیوه قدیمی باعث بروز مشکلات متعددی برای شیرخوارها خواهد شد؛ فشردن پاها مانع از حرکت می‌شود و در این میان مفاصل ران هستند که بیشتر از سایر اعضا در معرض خطر قرار می‌گیرند.»

قنداق آزاد

حرکت در تمام جهت‌ها در رشد طبیعی مفاصل نقش دارد و باعث می‌شود سر استخوان بدرستی در حفره استخوانی و غضروفی جای بگیرد؛ در نتیجه مانع از بروز دررفتگی استخوانی و عوارض دیگر در سال‌های آینده خواهد شد. در شرایطی که یک پنجم کودکان با نوعی ناهنجاری در ران متولد می‌شوند، قنداق محکم در طولانی‌مدت باعث تثبیت این قبیل​ ناهنجاری‌ها خواهد شد.

بنابر اعلام پرفسور نیکلاس کلارک، سرپرست گروه پژوهشی، با اجرای برنامه‌ای در ژاپن که مادربزرگ‌ها را به آزادتر بستن قنداق نوزادان تشویق می‌کرد، شاهد کاهش قابل‌ملاحظه‌ای از دررفتگی‌های ران در کودکی و نوجوانی بودند.

بنابراین متخصصان توصیه می‌کنند در صورت اصرار والدین، قنداق آزادتر بسته شود تا نوزاد بتواند براحتی به هر طرف حرکت کند.

 جان مونرو، از کالج سلطنتی میدوایوز، نیز در مصاحبه‌ای تصریح کرد: «ما به والدین توصیه می‌کنیم ​قنداق را به‌طور کلی کنار بگذارند؛ اما اگر می‌خواهند بر اساس سنت‌هایشان عمل کرده ، باید توصیه‌های ما را جدی بگیرند و امنیت کودک‌شان را فراهم کنند.»


 
مواد غذایی مناسب جهت افزایش شیر مادر
ساعت ۱:٢۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

 افزایش شیر مادر

شیر مادرخورها باهوش‌ترند. بیماری‌هایی مثل آسم، نارسایی و فشار خون، غیر طبیعی بودن لیپید خون و چاقی، بیماری‌های عفونی و تنفسی و التهاب گوش میانی کمتر شیرمادرخورها را تهدید می‌کند و نوزادانی که از شیر مادر تغذیه کرده‌اند در مقایسه با نوزادانی که شیر خشک مصرف کرده‌اند، ضریب هوشی بالاتری دارند. مزایای شیر مادر به این موارد مختصر نمی‌شود. 

یکی از خواص معجزه‌گونه شیر مادر این است که در ساعات مختلف شبانه‌روز ترکیبات غذایی‌اش به طور خودکار تغییر می‌کند؛ مثلا ممکن است بر حسب نیاز نوزاد در ساعاتی آب بیشتری داشته باشد و در ساعات بعدی مواد مغذی‌اش بیشتر شود. این اتفاق به نفع نوزاد است و باعث سلامت او در حال حاضر و آینده می‌شود. اگر با این توضیحات قانع شده‌اید، از راهنمایی که در ادامه آمده برای افزایش شیرتان استفاده کنید.

کربوهیدرات بخورید
 کربوهیدرات‌ها یکی از گروه‌های غذایی بسیار مهم هستند که به هیچ‌وجه نباید از برنامه روزانه غذایی مادر حذف شوند. نان، غلات، سیب‌زمینی، برنج، میوه و لبنیات اصلی‌ترین منابع کربوهیدرات به شمار می‌روند و می‌توانند در افزایش شیر مادر سهم زیادی داشته باشند.

حسابی مایعات بنوشید
 مادر در دوران شیردهی باید سعی کند بیش از پیش مایعات مصرف کند. بیشترین حجم شیر مادر از آب تشکیل می‌شود و به همین دلیل مصرف مایعات می‌تواند حجم شیر را افزایش دهد. غذاهای به اصطلاح آبکی مثل آبگوشت، انواع آش و سوپ حتما باید در برنامه روزانه مادر گنجانده شود. غیر از غذاها انواع نوشیدنی‌های طبیعی مثل آب و آبمیوه‌ها باید در طول روز به وفور مصرف شوند. بین آبمیوه‌ها، آب هویج شهرت بیشتری در افزایش شیر دارد. همچنین بعضی‌ها گفته‌اند نوشیدن ماء‌الشعیر به شرط رعایت تعادل هم میزان شیر را بیشتر می‌کند. 

دمنوش دم کنید
  انواع نوشیدنی‌های دم‌کردنی مثل دمنوش‌های طبیعی هم در ایجاد تنوع موثر هستند و حجم شیر را افزایش می‌دهند. دمنوش بابونه و ریحان به این منظور بسیار توصیه شده است.

شیر را فراموش نکنید
 لبنیات از آن دسته مایعاتی است که به هیچ‌وجه نباید فراموش شود چون حذف آن می‌تواند به پوکی استخوان منجر شود و مصرف میزان کافی آن می‌تواند سبب افزایش شیر مادران شود.

سبزی‌خوار شوید
 خواص سبزیجات و میوه‌ها دیگر بر کسی پوشیده نیست و همه می‌دانند این گروه از مواد غذایی چه تاثیری بر سلامت می‌گذارد. البته اگر سبزیجات و میوه‌ها به صورت خام مصرف شوند، بهتر است. 

از گیاهان شیرافزا کمک بگیرید
رازیانه، مخمرهای ماء‌الشعیر، جوانه غلات و حبوبات، جوانه عدس و نخود، دانه کنجد، زردچوبه، گرمک، سیاه‌دانه، شوید، تخم شوید، تخم ترب، شیره خرما، شیره انگور جزء شیرافزاها هستند. 

گیاه آرتیشو نخورید
 مصرف این گیاه به هر نحوی می‌تواند حجم شیر مادر را کاهش دهد. بهتر است مادر در توصیه‌هایی که از اطرافیان می‌گیرد و غذاهایی که کمتر می‌شناسد، دقت بیشتری به خرج بدهد. ضرری ندارد از ترکیبات غذایی که می‌خورد اطلاع کافی به‌دست بیاورد چون کم شدن شیر، مادر و نوزاد را خیلی ناراحت می‌کند.

از تغییر طعم نترسید
 تغذیه مادر ذائقه کودک را می‌سازد و تغذیه مادر در دوران شیردهی و حتی در دوران بارداری بر ذائقه نوزاد بعد از تولد (حتی بزرگسالی) تاثیر شگرفی می‌گذارد. در مطالعاتی که صورت گرفته دیده شده کودک مادری که در دوران بارداری هویج زیادی می‌خورده، در کودکی و بزرگسالی هم به هویج علاقه زیادی دارد یا مادری که بدغذا ست کودک بدغذایی هم دارد؛ مثلا مادری که حبوبات نمی‌خورده بعدها هر کاری می‌کند کودکش زیر بار خوردن حبوبات نمی‌رود. 

در واقع می‌شود گفت، غذاهایی که مادر در بارداری و شیردهی مصرف می‌کند، به شکل خاطره‌ای در ناخودآگاه نوزاد باقی می‌ماند. هرچه تغذیه مادر متنوع‌تر و سالم‌تر باشد، در آینده کودک ذائقه خوب و متنوع‌تری خواهد داشت. 

می‌توانید پیاز بخورید
  برخی خوراکی‌ها دارای طعم و بوی خاصی هستند و تا حدی می‌توانند این خواص ظاهری را به شیر مادر منتقل کنند. سردسته این قبیل خوراکی‌ها سیر و پیاز است. مواد غذایی دیگری مثل انواع حبوبات، ریواس، لوبیا سبز، شلغم و کلم هم روی شیر تاثیر می‌گذارند اما نباید این تصور ایجاد شود که چون خوراکی‌هایی که گفته شد روی طعم شیر تاثیر می‌گذارند، پس باید حذف‌شان کنیم اما اگر نوزادتان به طعم شیر واکنش نشان داد، تغذیه آن روزتان را بررسی کنید و مطمئن شوید که دلیل شیر نخوردن فرزندتان استفاده از آن ماده خاص است.

حسابی شیر بدهید
زردی نوزاد در اثر بالارفتن غلظت خون است. از همین رو بدن صفرا تولید می‌کند تا گلبول‌های قرمز را کم کند. وجود صفرا در بدن نوزاد باعث بروز زردی است. بهترین کار برای کوتاه و آسان کردن زردی نوزاد، کمک به دفع صفرا از بدن است. نوزاد هرچه بیشتر شیر بخورد، صفرای بیشتری را دفع خواهد کرد؛ یعنی اگر مادر تعداد دفعات شیردهی را بیشتر کند، نوزاد عمل دفع را بیشتر انجام خواهد داد و زودتر بهبود پیدا می‌کند. شیردهی مکرر به شیر زیاد احتیاج دارد و تغذیه صحیح مادر و استفاده از شیرافزاهایی که گفته شد، اینجا بیشتر کارگر می‌شود به‌خصوص اگر مادر مصرف مایعات را بیشتر کند از نظر تامین شیر با مشکلی روبه‌رو نخواهد شد. 

مراقب حساسیت باشید
 احتمال دارد نوزاد نسبت به بعضی مواد غذایی حساسیت نشان دهد. خوراکی‌های حساسیت‌زایی نظیر ماهی، بادمجان،  لبنیات، کیوی، پرتقال، گوجه، حبوبات و سبزیجات ممکن است نوزاد را ناراحت کند. او این ناراحتی را با خودداری از خوردن شیر نشان می‌دهد. برای اطمینان یافتن از حساس بودن نوزاد، مادر می‌تواند وضعیت نوزاد را به دقت کنترل کند و ببیند نسبت به کدام‌یک از این غذاها حساسیت نشان می‌دهد و در صورت شناسایی ماده غذایی حساسیت‌زا، آن را حذف کند.   

استرس نداشته باشید
یکی از شایع‌ترین و مهم‌ترین عوامل کاهش میزان شیر، استرس بیش از حد است. بهترین راهکار مقابله با استرس کمک گرفتن از دیگران در نگهداری نوزاد و مطالعه و کسب آگاهی قبل از زایمان است. حمایت و کمک همسران در این شرایط نقش بسیار موثری در کاهش استرس و کم نشدن شیر دارد. 


 
درمان های سرمازدگی
ساعت ۱:٠۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

درمان های سرمازدگی

سرمازدگی معمولا با قرار گرفتن طولانی مدت در معرض هوای سرد ایجاد می شود به خصوص اگر که با یک باد سرد همراه باشد و یا ممکن است با قرار گرفتن کوتاه تر در دمای بسیار سرد رخ می دهد.

 در سرمازدگی رگ های خونی محیطی منقبض می شوند تا گرمای درونی بدن حفظ شود و هر چند دقیقه رگ ها باز شده و خون رسانی انجام می شود ولی اگر سرما خیلی شدید شود و فرد مدت زیادی در این سرما قرار گیرد بدن برای حفظ اندام های داخلی، اندام های محیطی را فدای اندام های داخلی می کند اندام یخ زده در ابتدا دردناک شده و سپس بی حسی می شود. معمولا رنگ اندام رنگ پریده و کبود است.

 آسیب سرمازدگی می تواند به صورت سطحی یا عمیق طبقه بندی شود بسته به عمق بافت صدمه دیده آسیب های سرمازدگی ممکن است سطحی و روی پوست و یا بافت زیر جلدی باشد در حالی که جراحات عمیق یخ زدگی فراتر از بافت زیر جلدی گسترش یافته و شامل ( تاندون ، عضلات، اعصاب و حتی استخوان ) می شود پیش آگهی آسیب های سرمازدگی سطحی بهتر از آسیب های عمیق یخ زدگی است .

اگر شما متوجه شدید که پوستتان لکه لکه، رنگ پریده و سوزن و سوزن در ( دست ها، پاها، بینی، گوش و یا گونه ها ) شد، پس از آن شما در مرحله شروع خطر در آب و هوای سرد هستید این هشداری به نام سرمازدگی است و اگر شما سریع عمل کنید و به یک اتاق گرم و سرپناه بروید به طور کامل برگشت پذیر است. اگر شما از علائم هشدار دهنده سرمازدگی در برابر سرما، چشم پوشی کنید به احتمال قوی یخ زدگی توسعه می یابد. این جایی است که کریستال های کوچک یخ در بافت پوست شما شروع به شکل گیری می کند. در بسیاری از موارد و با مراقبت مناسب از یخ زدگی معمولا بهبودی کامل انجام می شود با این حال، شما باید به سرعت عمل کنید.

چه کسی در معرض خطر است ؟

افراد بسیار جوان و مسن ، افراد با شرایط پزشکی مانند بیماری قلبی یا دیابت، در معرض خطر هستند، همچنین، برخی از داروها می توانند ریسک فرد را در ابتلا به این بیماری های مرتبط با آب و هوای سرد افزایش دهد چرا که آنها با سیستم تنظیم حرارت بدن تداخل می کند.

علائم سرمازدگی

افراد مبتلا به یخ زدگی سطحی ممکن است علائم و نشانه های مانند ( درد، سوزش، سوزن سوزن شدن، بی حسی، پوست رنگ پریده و تاول پوست ) داشته باشند.

علائم و نشانه های سرمازدگی عمیق شامل (از دست دادن کامل حس، رنگ پریدگی، رنگ پوست ( لکه لکه، زرد، آبی، خاکستری )، تشکیل تاول، پوست و بافت زمینه ای سخت و جامد ) می باشد.

آسیب های سرما زدگی پیشرفته مانند ( سیاه شدن و گانگرن منطقه آسیب دیده و خطر عفونت در فرد ) می باشد.

مراحل سرمازدگی

[مرحله اول سرمازدگی] مرحله اول از یخ زدگی frostnip است یک فرم خفیف سرمازدگی که در آن پوست شما قرمز می شود و احساس بسیار سردی دارید ادامه قرار گرفتن در معرض سرما منجر به بی حسی در منطقه آسیب دیده می شود وقتی پوست خود را گرم می کنید ، شما ممکن است درد و احساس سوزش داشته باشید Frostnip آسیب همیشگی به پوست نمی رساند.

 مرحله دوم از سرمازدگی یخ زدگی سطحی است پوست قرمز به رنگ سفید و یا بسیار کم رنگ به نظر می رسد ممکن است پوست نرم باقی بماند اما برخی از بلورهای یخ ممکن است در بافت تشکیل شود پوست شما ممکن است به طور گول زننده شروع به گرمی کند که نشانه ای از درگیری های جدی پوست است اگر شما در این مرحله درمان سرمازدگی را شروع کنید سطح پوست ممکن است لکه لکه، آبی یا بنفش به نظر برسد با گرم کردن ممکن است سوزش، تورم و تاول پر از مایع پوست 24 تا 36 ساعت پس از گرم کردن ظاهر شود.

در سرمازدگی شدید یا عمیق تمام لایه های پوست ، از جمله بافت های زیرین تاثیر می گذارد شما ممکن است بی حسی فریبنده که در آن شما احساس ( سرما، درد و ناراحتی ) را تجربه می کنید تاول های بزرگ 24 تا 48 ساعت پس از گرم کردن قالب بافت به سیاه و سفید و سخت تبدیل می شود

اگر هر یک از علائم بالا را داشتید دریافت کمک های مناسب مهم است اگر نشانه های سرمازدگی در برابر سرما و یخ زدگی نادیده گرفته شود، پس از آن ممکن است منجر به یک بیماری شناخته شده به عنوان هیپوترمی شود. هیپوترمی زمانی رخ می دهد که هسته دمای بدن فرد به یک سطح پایین تر از 95 درجه فارنهایت که در آن عملیات نرمال عضلانی و مغز اختلال می یابد این یک اورژانس پزشکی است و یک قاتل بالقوه است.

 عوارض ناشی از یخ زدگی

افزایش حساسیت به سرما

افزایش خطر ابتلا به سرمازدگی دوباره

بی حسی یا اختلالات دائمی عصبی در منطقه آسیب دیده

تغییرات در غضروف بین مفاصل ( آرتریت یخ زدگی )

نقص رشد در کودکان، خسارت صفحه رشد استخوان در صورت یخ زدگی

عفونت

گانگرن ( پوسیدگی و مرگ بافتی ) در نتیجه قطع جریان خون به منطقه خاصی از بدن شما قرار گرفتن در معرض سرما به اندازه کافی شدید به علت یخ زدگی می تواند منجر به هیپوترمی شود عدم درمان، هیپوترمی در نهایت منجر به شکست کامل قلب و سیستم تنفسی و منجر به مرگ می شود.

 چه وقتی به دکتر مراجعه کنید

علائم و نشانه های سرمازدگی سطحی یا شدید - مانند پوست سفید یا کم رنگ، از دست دادن همه حس در مناطق آسیب دیده و یا تاول

افزایش درد، تورم، قرمزی یا ترشح در منطقه ای که یخ زده است

تب بیش از ( 38 درجه سانتیگراد )

سرگیجه، درد یا به طور کلی داشتن احساس بد

علایم جدید و غیر قابل توضیح

درمان سرمازدگی

مرحله اول از یخ زدگی، موجب تحریک پوست می شود اما آسیب دائمی ایجاد نمی کند. شما می توانید فرم های خفیف سرمازدگی را با اقدامات کمک های اولیه، از جمله به آرامی گرم کردن پوست با آب گرم درمان کنید. سرمازدگی شدید نیاز به معالجه پزشکی دارد با این حال ممکن است به ( پوست، بافت ها، عضلات و استخوان ها ) آسیب برساند و منجر به عوارضی چون عفونت و آسیب عصبی شود.

 درمان سرمازدگی بسته به شدت سرمازدگی دارد از قرار گرفتن پوست در معرض بیشتر محافظت کنید اگر شما در خارج منزل هستید دست یخ زده را به طرف خود کشیده و آنها را به زیر بغل خود ببرید صورت، بینی یا گوش را با دست دستکش دار خشک پوشش دهید منطقه آسیب دیده را مالش ندهید و هرگز برف را بر روی پوست یخ زده نمالید.

 از منطقه سرد خارج شوید هنگامی که شما در داخل ساختمان هستید، لباس مرطوب را خارج کنید.

مناطق یخ زده را به تدریج گرم کنید دست یخ زده و یا پاها را در آب گرم ( ( 40 - 42 Cقرار دهید مناطق دیگر را با یک پتوی گرم بپوشانید از حرارت مستقیم مانند اجاق گاز، لامپ گرمادهنده، شومینه و یا صفحه گرما استفاده نکنید چرا که می تواند سبب سوختگی شود.

روی پای یخ زده و یا انگشتان پا در صورت امکان راه نروید زیرا سبب خسارت بیشتر بافت می شود .

اگر پست با گرم شدن سرخ می شود و یک احساس سوزن سوزن شدن و سوزش وجود دارد نشانه بازگشت گردش خون است اما اگر در طول گرم شدن بی حسی یا درد مداوم باقی بماند و یا اگر تاول ها توسعه یابد باید به دنبال درمان های پزشکی باشید.

  درمان های سرمازدگی, سرمازدگی, هوای سرد

درمان های پزشکی سرمازدگی

حمام گرم - منطقه آسیب دیده را در حمام آب گرم به مدت 15 تا 30 دقیقه غوطه ور کنید پوست ممکن است نرم و قرمز یا بنفش شود از آنجا که روند گرم کردن می تواند دردناک باشد دکتر شما به احتمال زیاد از داروی ضد درد مخدر استفاده می کند.

 پانسمان - هنگامی که پوست شما یخ زده، پزشک از پانسمان ضخیم و یا باند برای محافظت از پوست استفاده می کند اگر استخوان یا عضله درگیر باشد ممکن است بریس یا آتل لازم باشد برای کاهش تورم اندام را بالا ببرید.

 دبریدمان - حذف بافت آسیب دیده ( دبریدمان ) به درمان مناسب کمک می کند پوست یخ زده باید عاری از بافت آسیب دیده ، مرده و یا آلوده باشد باید بافت سالم و مرده تشخیص داده شود پزشک ممکن است یک تا سه ماه قبل از خارج کردن بافت آسیب دیده صبر کند.

 آب درمانی - می تواند به بهبود و تمیز نگه داشتن پوست و به طور طبیعی از بین بردن بافت های مرده کمک کند.

 آنتی بیوتیک های خوراکی - اگر پوست به تاول آلوده گرفتار شود ممکن است آنتی بیوتیک خوراکی تجویز شود.

 داروهای ترومبولیتیک - این داروها ، مانند فعال کننده پلاسمینوژن بافتی ( TPA ) به منظور تلاش برای کاهش ضرورت قطع عضو، از طریق ( IV ) وریدی داده می شود این داروها می توانند خونریزی را شدید کنند و معمولا فقط در موقعیت های جدی و ظرف 24 ساعت از قرار گرفتن در معرض سرمازدگی استفاده می شود.

 جراحی - ممکن است در موارد شدید برای برداشتن بافت مرده و یا در حال فساد، عمل جراحی و یا قطع عضو لازم باشد.

 درمان با اکسیژن پرفشار - اکسیژن درمانی پرفشار، شامل تنفس اکسیژن خالص در یک اتاق تحت فشار است.


 
آبله مرغان در کودکان
ساعت ۱٠:۳۳ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٠ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

آبله مرغان

آبله مرغان یک بیماری شایع در میان کودکان است . به خصوص کسانی که زیر سن 12 سالگی هستند . آبله مرغان در سرتاسر بدن به صورت نقطه هایی مانند تاول های خارش دار دیده می شود . و علائم آن مشابه با علائم آنفولانزا می باشد . این علائم معمولاً بدون درمان بهبود می یابد . اما به دلیل عفونت بسیار واگیردار است . کودکان مبتلا باید تا زمانی که علائم این بیماری بهبود نیافته در خانه بمانند و استراحت کنند .

آبله مرغان توسط ویروس زوستر آبله مرغان ایجاد می شود . بچه ها را می توان با تزریق واکسن آبله مرغان نیز، محافظت کرد . معمولاً در سنین 12 الی 15 ماهگی این واکسن تزریق می شود . مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها ( CDC ) توصیه می کند برای محافظت بیشتر ، از واکسن یادآوری در سنین 4 تا 6 سالگی استفاده کنند . ( CDC ) همچنین توصیه می کند به افراد 13 سال و مسن تر که تا به حال هرگز آبله مرغان نگرفته اند و واکسن آبله مرغان نزده اند ، دو نوبت با فاصله 28 روز یکبار واکسن تزریق کنند .

شخصی ممکن است فقط یک مرحله از آبله مرغان را بگیرد و ظاهراً علائمی نداشته باشد اما ویروس ( VZV ) می تواند به صورت نهفته در بدن بماند و پس از سالها به صورت بیماری زونا خود را نشان دهد .

استفاده از واکسن آبله مرغان  ، تا حدود قابل توجهی شانس ابتلا به آبله مرغان را در بچه ها کاهش می دهد اما ممکن است در سنین بالاتر دچار زونا بشوند .

علائم :

آبله مرغان باعث قرمزی و خارشی پوست ، ابتدا معمولاً در شکم یا پشت و یا صورت ایجاد می شود و سپس به تمام نقاط بدن گسترش می یابد . از جمله پوست سر ، دهان ، بینی ، گوش ها ، و اندام های تناسلی .

جوش های آبله مرغان ابتدا به شکل نیشگون کوچک قرمز یا مثل جوش و یا نیش حشرات به نظر می رسد . داخل جدار نازک تاول ها، مایع پرشده ، گاهی دیواره تاول ها شکسته و ترک زخم باز می شود . و اثر های زخم به رنگ قهوه ای است . تاول های آبله مرغان معمولاً کمتر از یک چهارم اینچ عرض دارند و پایه تاول های آبله مرغان مایل به قرمز می باشد . و علائم آن بیش از 2 تا 4 روز طول می کشد . در کودکانی که دچار ناراحتی های پوستی هستند ، جوش ها ممکن است گسترده تر و شدید تر باشد ، مانند : اگزما.

یک یا دو روز قبل از ظاهر شدن جوش های آبله مرغان ، بعضی از بچه ها دچار تب گرفتگی ، درد شکم ، گلو درد ، سردرد شده  یا احساس بی حالی می کنند . این علائم ممکن است از چند روز گذشته اتفاق بیافتد . و تب در حدود ( 37.7 و 38.8 ) درجه سانتی گراد باقی بماند . هر چند در مواردی هم ممکن است درجه تب بالاتر باشد . در کودکان خردسال اغلب علائم بیماری خفیف تر است و تاول های کمتری نسبت به کودکان بزرگتر و بزرگسالان ایجاد می شود . معمولاً آبله مرغان یک بیماری در حد متوسط است . اما برخی از نوزادان ، نوجوانان و بزرگسالان را که سیستم ایمنی ضعیفتری دارند می تواند شدیدتر تحت تاثیر قرار دهد .

در اثر این بیماری برخی از مردم ممکن است به عفونت های شدیدتر باکتریایی که پوست ، ریه ، مفاصل استخوان ها ، و مغز را درگیر کند ، دچار شوند . حتی در بچه ها هم گاهی با وجود سیستم دفاعی طبیعی بدن این عوارض شدیدتر می شوند . عفونت ها بیشتر در نزدیکی تاول های پوست ایجاد می شود هر کسی که تا به حال در دوران کودکی آبله مرغان نگرفته و یا واکسن آبله مرغان تزریق نکرده ، ممکن است در سنین بالاتر در معرض خطر ابتلا به زونا باشد . که حدوداً بالای 20% از افراد را شامل می شود . پس از عفونت ، VZV می تواند در سلولهای عصبی در نزدیکی نخاع غیر فعال باقی بماند و بعداً فعال شود که در نتیجه به بیماری زونا منجر می شود . این بیماری همراه با خارش و یا سوزش و درد می باشد و به صورت یک جوش قرمز و تاول روی بدن ایجاد می شود .

بیماری زونا گاهی اوقات با داروهای ضد ویروسی ، استروئیدها و داروهای ضد درد درمان می شود . و واکسن زونا نیز در حال حاضر برای افراد 60 سال و بالاتر هم وجود دارد .

مسری بودن :

آبله مرغان مسری است از حدود دو روز قبل از ظاهر شدن جوش ها تا زمانی که همه تاول ها بهبود یابند . کودکی که آبله مرغان گرفته باید حدود یک هفته به مدرسه نرود و در خانه استراحت کند تا اینکه همه تاول ها خشک شود و بیماریش بهبود یابد ، اگر شما مطمئن نیستید که فرزندتان برای بازگشت به مدرسه بهبود یافته می توانید از دکتر سوال کنید . آبله مرغان بسیار مسری می باشد اکثر بچه ها آبله مرغان را از خواهر یا برادری که آلوده شده می گیرند. به غیر از کسانی که قبلاً این بیماری را گرفته اند و یا واکسن آبله مرغان تزریق کرده اند . علائم نشان دهنده آبله مرغان در دیگر بچه ها، حدود 2 هفته بعد از آلوده شدن اولین فرزند صورت می گیرد .

کمک برای پیشگیری از گسترش ویروس:

اول مطمئن شوید که آیا بچه ها دست هایشان را به طور کامل می شویند، به ویژه قبل از غذا خوردن و بعد از حمام کردن . تا آنجا که ممکن است کودکی را که مبتلا به آبله مرغان است از خواهر و برادر خود که تا به حال آبله مرغان نگرفته و واکسن آبله مرغان نزده دور نگه دارید .

آبله مرغان و بارداری :

زنان باردار و هرکسی که مشکلات سیستم ایمنی بدن دارند نباید در نزدیکی فرد مبتلا به آبله مرغان قرار گیرند . اگر یک زن باردار در گذشته آبله مرغان نگرفته نباید در نزدیکی فرد مبتلا به آبله مرغان قرار گیرد، چون سریع به او سرایت می کند . ( به خصوص در 20 هفته اول بارداری ) که جنین ممکن است در معرض خطر ابتلا به نواقص مادرزادی قرار گیرد . و همچنین مادر جنین هم در معرض خطر قرار می گیرد . اگر زن باردار درست قبل یا بعد از تولد فرزند آبله مرغان بگیرد ، فرزند تازه متولد شده در معرض خطر قرار می گیرد . اگر زن در دوران بارداری به زونا مبتلا شود ، هیچ خطری برای کودک در حال رشد وجود ندارد .

اگر یک زن باردار درست قبل از بارداری ، آبله مرغان گرفته باشد ، کودک را باید مدتها از خطر آلودگی محافظت کرد . زیرا مادر از طریق جفت یا شیر دادن ممکن است کودک را آلوده کند . به کسانی که در معرض خطر شدیدتری هستند مانند نوزادهایی که مادران آنها در دوره بارداری آبله مرغان گرفته ، بیماران مبتلا به لوسمی و یا دارای سیستم دفاعی ضعیف ، کودکانی که داروهایی مصرف می کنند که که سیستم دفاعی آنها را ضعیف نگه می دارد ، در صورت ابتلا به آبله مرغان معمولا برای ایمنی بیشتر ، دوز IG  آبله مرغان تزریق می کنند .

پیشگیری :

پزشکان توصیه می کنند که بچه ها باید واکسن آبله مرغان را در سنین 12 تا 15 ماهگی و نوبت یادآوری را در 4 تا 6 سالگی تزریق         کنند . تزریق واکسن حدود 70 تا 85 درصد در پیشگیری از عفونت خفیف موثر است . و بیشتر از 95 درصد در پیشگیری از عفونت نوع متوسط تا شدید موثر است . کلاً بچه هایی که واکسن زده اند نسبت به بقیه ، علائم خفیف تری از خود بروز می دهند . بچه های سالم که آبله مرغان گرفته اند نیازی به تزریق واکسن ندارند و آنها مادام العمر در برابر این بیماری مصونیت دارند .

درمان :

چون ویروس باعث آبله مرغان می شود . بنابراین پزشک، آنتی بیوتیک  تجویز نمی کند . اما اگر زخم ها توسط باکتری آلوده شود ممکن است آنتی بیوتیک لازم باشد . این در میان کودکان بسیار رایج است چون زخم ها و جوش ها را دستکاری می کنند .


 
این توانایی ها موفقیت ازدواج را تضمین می کنند
ساعت ۱:٤٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٩ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

موفقیت ازدواج

هر فردی نهایتا به بلوغ جسمی، اجتماعی و روانی می‌رسد و هر چقدر هم که از نظر محبت در کانون خانواده کمبودی نداشته باشد، باز هم یک کشش روانی او را به سمت جنس مخالف می‌کشاند.

در واقع نیاز به دوست داشتن و دوست داشته شدن موجب بروز این کشش می‌شود و اینجاست که این نیاز روحی باعث می‌شود فرد با وجود تمام مشکلات، مسئولیت یک زندگی مشترک را به عهده گیرد، اما رمز موفقیت در تداوم یک زندگی مشترک چیست؟

واقعیت این است که کفویت داشتن و بهره مندی از مهارت های زندگی می تواند موفقیت ازدواج را تضمین کند. دو پیش بینی کننده نسبتا" قوی برای رضایت و دوام زندگی زناشویی وجود دارد:

1- توانایی زنان و شوهران در نشان دادن رفتارهای مثبت و متقابل نسبت به یکدیگر

2- توانایی زنان و شوهران در جلوگیری از انجام رفتارهای منفی و اجتناب از پاسخگویی منفی به رفتارهای نامطلوب دیگری.

اما بگذارید کمی عقب تر برویم. به زمانی که دختر و پسر احساس می کنند برای ازدواج آماده اند و باید آستین بالا بزنند. آمادگی برای ازدواج حداقل شامل سه فاکتور دارد: رسیدن به بلوغ جنسی و اجتماعی، انگیزش و داشتن اطلاعات.

یعنی یک زوج باید بتواند خودش توانایی ها و نقایص خود را بشناسد. مختصری روانشناسی زن و مرد را بداند. از تکلیف همسری آگاهی داشته باشد.

رفتارهای مهم در رضایت زناشویی

رفتارهایی که باعث برقراری روابط می شوند روی رضایت زناشویی موثرند. برداشت زوجین از رفتارهای یکدیگر و تعبیر آنها از وقایعی که در زندگی شان رخ می دهد روی کیفیت روابط تاثیر می گذارد. در این مقاله سعی بر این است تاکیدی بر فاکتورهایی داشته باشیم که موثر در مساله زناشویی و در نهایت روابط خانواده هستند و به عنوان نتیجه آموزشی بحث در پایان هم تاکیدی داریم بر نکات کاربردی و مهارتی که بطور کلی بر روابط عاطفی و جنسی زن وشوهر موثرند.

تحقیقات نشان می دهد که بین ارتباط زناشویی مطلوب و احساس خوشبختی در زنان رابطه معنی داری وجود دارد. این موضوع آنجایی اهمیت بیشتری پیدا می کندکه اکثریت زنان در ابراز علاقه به ارتباط جنسی ناتوانند. بین ارتباط کلامی و ارتباط زناشویی رابطه مستقیمی برقرار است و زنان از طریق شنیداری ومردان ازطریق لامسه و دیداری بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرند.

عوامل تداوم عاشقانه زندگی

از طرفی با افزایش سن (افزایش طول مدت زندگی) و تعداد فرزندان، روابط زناشویی کمرنگ تر و احساس رضایت جنسی زنان کمتر می شود.سهم عمده ای از این مشکل،به تغییرات طبیعی بدن زن در سنین یائسگی برمی گردد و در این موارد قدرت برقراری روابط عاطفی و اجتماعی مناسب یک زن با شوهرو سایر اعضای خانواده اش ،تعیین کننده اصلی تداوم عاشقانه زندگی است که سبب می شود زن وشوهری که سال ها در کنار هم زندگی کرده اند با کاهش روابط جنسی دچارتزلزل خانوادگی نشوند.

اما درکل جهت ایجاد روابط زناشویی بهتر با همسران تان بهتر است بدانید:

با ایجاد یک ارتباط کلامی مناسب، ابراز عشق و علاقه به همسر، که در بسیاری از مواقع پیامد آن ایجاد یک نوع ارتباط جنسی مناسب است، حس عشق و محبت در زن و مرد تقویت شده و سبب ایجاد عطوفت و مهربانی بیشتر بین زن ومرد می شود که در نتیجه آن گذشت زن ومرد نسبت به یکدیگر بسیار بیشتر می شود و ایجاد ارتباط جنسی مناسب مانع بروز رفتارهای تلافی جویانه خصوصا" از سوی مردان در زندگی زناشویی می شود و به واسطه ایجاد یک رابطه زناشویی مطلوب که دو رکن اساسی آن ابراز عشق و علاقه و برقراری ارتباط جنسی است روابط خانواده مستحکمتر می شود و در مقابل ریشه بسیاری از مشاجرات روزمره را در روابط زناشویی نامطلوب باید جستجو کرد.

بهتر است بدانید هرگز خانواده ای پیدا نخواهید کرد روابط زناشویی مناسبی وجود دارد اما نهاد خانواده متزلزل باشد.

در صورتی که روابط متعادلی بر خانواده حاکم باشد با افزایش طول مدت زندگی و تعداد فرزندان با وجودی که روابط زناشویی کمرنگتر می شود، اما تغییر چندانی در احساس خوشبختی زنان به وجود نمی آید یعنی با افزایش سن و تعداد فرزندان فاکتورهای دخیل در حس خوشبختی از دیدگاه زنان تغییر می کند.

به نظر می آید زنانی که در سنین بالا (25-35 سالگی) ازدواج کرده بودند، شاید به علت بلوغ اجتماعی و آگاهی بیشتر و احتمالا" وضعیت اقتصادی بهتر، رضایتمندی بیشتری را در زندگی زناشویی نشان می دهند.

دو عامل مهم دیگر در ثبات ازدواج

سن و زمان ازدواج دو عامل مهم در ثبات و پایداری و رضایت از ازدواج هستند. تحقیقات نشان می‌دهد میزان بالایی از ناپایداری در ازدواج و نارضایتی زناشویی در میان زوج‌هایی است که زود ازدواج می‌کنند. روانشناسان می‌گویند خشنودی، رضایت و سازگاری بیشتر در زوج‌هایی دیده می‌شود که والدین آنها به یکدیگر وفادار باقی مانده‌اند و در مقابل، زن و شوهرهایی که والدین آنها از هم جدا شده یا طلاق گرفته‌اند، احتمال بیشتری دارد که تمایلی به ازدواج نداشته باشند، دیرتر ازدواج کنند و در ازدواجشان دچار مشکل شوند.

البته نباید نقش عوامل فرهنگی و اجتماعی، آداب و رسوم، رفتار و سلوک و الگوهای فرزندپروری را هم نادیده گرفت. همه این موارد می‌توانند زمینه‌های همدلی را تحت‌تاثیر قرار دهند و تعارض در آنها باعث افت رضایت در روابط زناشویی ‌شود.کسانی که در سنین کمتر از 20 سال ازدواج می‌کنند، کمترین پایداری ازدواج و رضایتمندی را دارند. همچنین ازدواج در سنین بالا به علت تثبیت نقش‌ها در طول دوره مجردی و نداشتن انعطاف برای سازگاری با نقش متاهلی، رضایتمندی و پایداری ازدواج کمتری را نشان می‌دهد.

اما طبق تحقیقات میانگین سنی زوج‌های راضی بیشتر از زوج‌های ناراضی است. در سنین بالاتر دستیابی به مهارت‌های مهار خود و به دست آوردن دیدگاه‌های واقع‌بینانه باعث می‌شود افراد سطح انتظارهای خود را با واقعیت مطابقت دهند و از زندگی مشترکشان بیشتر لذت ببرند. وضعیت اقتصادی یکی از عوامل مهم و موثر در پایداری ازدواج و رضایت زناشویی است و درآمد کم و ناامنی شغلی با رضایتمندی زناشویی پایین همراه است.


 
9 سرطان شایع در کودکان
ساعت ۱٠:٤٧ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۸ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

متاسفانه بیماری سرطان به بزرگ و کوچک رحم نمی کند و یکی از معصوم ترین قربانیان سرطان، کودکان می باشند. سرطان های شایع در کودکان و بزرگسالان متفاوت می باشد. اگر بخواهیم به سرطان های شایع در کودکان بپردازیم شامل موارد زیر می باشد.

سرطان کودکان

1- سرطان خون (لوسمی)

سرطان خون از شایع ترین سرطان ها در کودکان می باشد. سلول های سرطانی در مغز استخوان کودک ایجاد می شود و از طریق جریان خون به سایر نقاط بدن می رود.

لوسمی ممکن است علایمی مانند درد استخوان و مفاصل، خستگی، ضعف، رنگ پریدگی پوست، خونریزی و یا کبودی، تب و کاهش وزن داشته باشد.

حدود 31 درصد از کل کودکان سرطانی، به لوسمی مبتلا هستند.

 2- لنفوم

این سرطان از سلول های خاصی در سیستم ایمنی بدن به نام لنفوسیت شروع می شود. لنفوم اغلب در سیستم لنفاوی رشد می کند، مانند لوزه ها و یا غده تیموس. لنفوم همچنین می تواند بر مغز استخوان و سایر اندام ها تاثیر بگذارد و علایمی مانند کاهش وزن، تب، تعریق، خستگی و ورم غدد لنفاوی (در ناحیه گردن، زیر بغل و کشاله ران) را ایجاد کند.

 3- سرطان استخوان

حدود 4 درصد از سرطان های دوران کودکی مربوط به سرطان استخوان است.

 4- سرطان مغز و اعصاب مرکزی

سرطان مغز و اعصاب مرکزی دومین سرطان شایع در کودکان می باشد که حدود 21 درصد از سرطان های کودکان را به خود اختصاص داده است. کودکان بالای 10 سال، کمتر به این سرطان مبتلا می شوند و میزان شیوع آن در نوزادان و خردسالان بیشتر است.

 اغلب تومورهای مغزی کودکان از قسمت های پایین مغز، از جمله مخچه و یا ساقه مغز شروع می شود و می توانند منجر به علایمی مانند سردرد، تهوع، استفراغ، تاری دید یا دوبینی، سرگیجه، مشکل در راه رفتن و یا گرفتن اشیا شود.

تومور نخاع شیوع کمتری از تومورهای مغزی در کودکان دارد.

رتینوبلاستوم نوع نادری از سرطان چشم در کودکان است که سلول های شبکیه چشم را تحت تاثیر قرار می دهد

دو نوع سرطان مغز داریم:

سرطان مغز اولیه : در این حالت سلول های مغزی خودشان دچار سرطان می شوند.

سرطان مغز ثانویه : در ابتدا سلول های مغز سالم هستند، ولی سلول های سرطانی از سایر نقاط بدن به مغز می آیند و سلول های مغز را سرطانی می کنند، یعنی متاستاز رخ می دهد.

 درمان اصلی سرطان مغز در کودکان، عمل جراحی است که طی آن اگر امکان داشته باشد، تومور مغزی به طور کامل برداشته می شود و به دنبال آن برای جلوگیری از رشد مجدد سلول های سرطانی، روش شیمی درمانی و یارادیوتراپی انجام می شود.

 5- رابدومیوسارکوم

سارکوم از دسته سرطان ھایی ھستند که از بافت ھمبند مثل غضروف، استخوان و ماهیچه منشاء می گیرند. از این رو سرطان استخوان یا سرطان ماھیچه را در ھر نقطه از بدن، سارکوم می گویند.

 رابدومیوسارکوم شایع ترین سارکوم بافت نرم در کودکان است. رابدومیوسارکوم، سرطان ایجاد شده در بافت نرم می باشد که عضلات و بافت های فیبروزی را درگیر می کند. رابدومیوسارکوم معمولا از عضلات اسکلتی شروع می شود. عضلات اسکلتی آن دسته از عضلات هستند که تحت اختیار انسان به فعالیت می پردازند.

 این نوع سرطان از سر و گردن، کشاله ران، شکم، لگن، و دست یا پا شروع می شود و منجر به علایمی مانند درد، ورم (توده) و یا هر دو می گردد. رابدومیوسارکوم حدود 3 درصد از سرطان های دوران کودکی را به خود اختصاص می دهد.

 6- نوروبلاستوم

نوروبلاستوم حدود 7 درصد از سرطان های دوران کودکی را به خود اختصاص داده است. بزرگسالان بالای 10 سال، کمتر به این سرطان مبتلا می شوند و میزان شیوع آن در نوزادان و خردسالان بیشتر است.

 این تومور می تواند در هر نقطه ای از بدن رشد کند، اما معمولا شروع آن از ناحیه شکم می باشد و می تواند علائمی مانند درد استخوان و تب را ایجاد کند. همچنین این بیماری در بافت عصبی اطراف قفسه سینه، شکم و آدرنال (غدد فوق کلیوی) ایجاد می شود.

تومور چشم کودک

7- سرطان چشم (رتینوبلاستوم)

رتینوبلاستوم نوع نادری از سرطان چشم در کودکان است که سلول های شبکیه چشم را تحت تاثیر قرار می دهد.

 رتینوبلاستوم دو نوع دارد: یک نوع ارثی که دو طرفه می باشد و فرد سابقه خانوادگی ابتلا به این سرطان را دارد. نوع دوم غیر ارثی است که یک طرفه می باشد.

 این سرطان به ندرت در کودکان بالاتر از 6 سال ایجاد می شود، زیرا معمولا پدر و مادر متوجه غیرعادی بودن چشم می شوند و به پزشک مراجعه می کنند.

 اگر داخل چشم فرد سالم، نور تابانده شود، نقطه سیاه وسط چشم به رنگ قرمز درمی آید، زیرا رگ های خونی پشت چشم دیده می شوند. اما اگر به داخل چشم فردی که رتینوبلاستوم دارد نور تابانده شود، به رنگ سفید و یا صورتی درمی آید.

 8- تومور ویلمز یا نفروبلاستوم

تومور این سرطان معمولا در یک کلیه ایجاد می شود و به ندرت دو کلیه را تحت تاثیر قرار می دهد.

بروز این تومور بیشتر در کودکان 3 تا 4 ساله می باشد و معمولا کودکان بالاتر از شش سال، کمتر به این تومور مبتلا می شوند .

این تومور حدود پنج درصد از سرطان های دوران کودکی را به خود اختصاص می دهد و علائمی مانند تب ، درد، تهوع و کم اشتهایی دارد.

 9- سرطان سلول های زایا

این نوع سرطان به علت رشد تومور در سلول های تولیدمثلی کودک می باشد که به سلول های تولیدکننده تخمک و اسپرم متاستاز می کند (پخش می شود) و آنها را سرطانی می کند.

 هشدار

 

به والدین کودکان مبتلا به سرطان خون توصیه می شود که این بیماری را جدی بگیرند و کودکان خود را تحت مراقبت های پزشکی قرار دهند و اطلاعات خود را در این زمینه افزایش دهند تا به محض مواجهه با علائم این بیماری، راهکارهای درمانی لازم را انجام دهند.


 
جراحی های زیبایی واجب کدامند؟
ساعت ۱٢:٥۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٥ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

آیا به تناسب اندامتان فکر می کنید اما نمی دانید چکار کنید؟ به دنبال راهی برای جوانسازی صورتتان هستید ولی نمی دانید کدام روش بهتر است؟ از بایدها و نبایدهای هر روش باخبرید؟

1-لیپوساکشن
هدف از لیپوساکشن برداشتن چربی های موضعی در قسمت هایی از بدن است که با ورزش با رژیم غذایی از بین نمی روند اما روش مناسبی برای لاغری یا کاهش وزن نیست. برای مثال برای فردی که 140 کیلوگرم وزن دارد ولی می خواهد 80 کیلوگرم شود، روش مناسبی نیست. اگرچه اندازه بدنش کوچک و حجم چربی کم می شود.

 برای شما مناسب است
- زیاد چاق نیستند.
- در نقاط خاصی از بدن مانند بغل ران، پشت بازو، شکم و ... تراکم چربی دارید.
- پوست تان برای داشتن چربی باید نازک و انعطاف پذیر باشد؛ از این رو جوانترها که پوست نازک و انعطاف پذیرتری نسبت به مسن ترها دارند بهتر جواب می گیرند.
- سن و جنسیت فاکتور اولیه نیست اما بهتر است به سن بلوغ رسیده باشید.

 برای شما مناسب نیست
- به دنبال کاهش وزن هستید و چاقی منتشر یا یکنواخت دارید.
- بیماری قلبی - عروقی و مشکل انعقاد خون دارید. مگر اینکه زیر نظر پزشک معالجتان اقدام کنید.

 بایدها و نبایدها
- معمولا باید چهار تا 10 ماه روز، بسته به بدنتان و میزان چربی خارج شده، استراحت کرده و تا یک ماه از انجام فعالیت های سنگین اجتناب کنید.
- باید رژیم غذایی مخصوصی را رعایت کنید.
- بهتر است از هفته دوم ورزش را آغاز کنید. پیاده روی برای از بین بردن ورم بسیار مفید است.

- می توانید چهار روز پس از انجام لیپوساکشن حمام کنید.
- پوشیدن گن برای کاهش ورم الزامی است؛ بنابراین باید یک تا سه ماه پس از جراحی از گن استفاده کنید.

 2- لیپولیز
در این روش سلول های چربی تجزیه می شوند و بدون جراحی مقداری از چربی های اضافی بیرون کشیده شده و بقیه توسط بدن دفع می شوند.

 برای شما مناسب است
- ضخامت چربی زیر پوست تان یک تا سه سانتیمتر است و افتادگی خفیف یا متوسط پوست دارید. دیابت و اضافه وزن زیاد ندارید و سیگاری هم نیستند.

 

برای شما مناسب نیست
- خیلی چاقید، دچار افتادگی و شلی زیاد پوست و سلولیت هستید.
- سابقه بیماری های قلبی، ریوی و کبدی دارید.

 بایدها و نبایدها
- سه تا پنج روز پس از جراحی استراحت کنید.
- استفاده از گن دو هفته تا یک ماه ضروری است.
- از خوردن غذاهای سنگین و چرب پرهیز کنید.
- از انجام ورزش شدید خودداری کنید.

  3- تزریق چربی
تزریق چربی یکی از موثرترین، طبیعی ترین و بی خطرترین روش های جوانسازی پوست است. در این روش متخصص با گرفتن چربی از نواحی باسن یا ران و تزریق آن در گودی های زیر چشم، گونه ها، شقیقه ها و خط خنده می تواند حالت گودی، افتادگی و شلی پوست را برطرف کند.

 برای شما مناسب است
- می خواهید گونه یا چانه تان را برجسته کنید.
- به دنبال پر کردن چروک و مناطق فرو رفته صورت هستید و می خواهید خط خنده تان را پر کنید.
- دچار چروک در ناحیه پشت دست هستید.

 برای شما مناسب نیست
- انتظارات واقع گرایانه ندارید.
- از نظر روانی ثبات ندارید.

 بایدها و نبایدها
- از وارد کردن فشار زیاد به محل تزریق به مدت 7 تا 10 روز خودداری کنید.
- کبودی، تورم و درد در محل تزریق چربی و محلی که چربی آن برداشته شده طبیعی است. بنابراین برای کاهش ورم و تسریع بهبود در سه روز از کمپرس سرد استفاده کنید.
- برای کاهش ورم بهتر است در چند روز اول هنگام خوابیدن زیر سرتان بلند باشد.
- از خوردن نمک خودداری کنید.
- از انجام فعالیت هایی که نیاز به خم شدن یا وارد کردن فشار دارند خودداری کنید.
- از انجام ورزش شدید در هفته اول خودداری کنید. بعد از چند روز ورزش های سبکتری - به شرطی که موجب افزایش تورم صورت نشود - انجام دهید.
- تا چند روز از رفتن به سونای گرم خودداری کنید چون گرما باعث آب شدن چربی می شود.
- برای جلوگیری از عفونت معمولا آنتی بیوتیک خوراکی قبل و بعد از عمل تجویز می شود.
- برای کنترل درد مصرف استامینوفن کافی است.

-4بوتاکس
یکی از روش های صاف کردن چین و چروک های صورت است.

 برای شما مناسب است
- در اطراف چشم هایتان چروک های پنجه کلاغی دارید.
- زیاد اخم می کنید یا عادت دارید ابروهایتان را مدام بالا بیندازید.
- دست ها و زیربغلتان بیش از حد عرق می کند و میگرن یا اسپاسم عضله دارید.

 برای شما مناسب نیست
- باردارید و یا تصمیم به بارداری دارید. کودکتان از شیر شما تغذیه می کند.
- ام اس یا بیماری های عصبی - عضلانی یا بیماری پوستی مثل اگزما یا پسوریازیس دارید.
- سابقه حساسیت به تخم مرغ دارید.

 بایدها و نبایدها
- از کمپرس سرد استفاده و تا چند ساعت از دراز کشیدن خودداری کنید.
- بهتر است تا چند ساعت از دوش گرفتن و سونا خودداری کنید.
- ناحیه تزریق را ماساژ ندهید.

 

پروتز چانه و گونه برای کسانی مناسب است که ...
- چانه تان عقب تر از حد طبیعی است یا چانه کوتاه و فرو رفته دارید. گاهی میزان عقب بودن به حدی است که نیمه میانه صورت جلوتر از دیگر اجزای صورت دیده می شود.

 - استخوان گونه ندارید یا در اثر حادثه گونه تان دچار آسیب شده است. در حالت کلی پروتز گونه به دلیل جابجایی، پس زدن و عدم تقارن توصیه نمی شود.

 مقایسه روش های تزریق ژل و چربی
- مزیت تزریق چربی، گرفتن چربی از بدن خود فرد است که منجر به حساسیت نمی شود.

 - برای پر کردن کل صورت، اطراف چشم ها، لب، گونه ها، پشت دست و اندام ها و ... به کار می رود. در میان تمام پرکننده های بافت زیر جلدی چربی کم خطرترین، مطمئن ترین و ماندگارترین است.

 - تزریق چربی یا بی حسی موضعی و به صورت سرپایی انجام می گیرد و پوست در این روش بخیه زده نمی شود.

 - برخلاف تزریق ژل خطر جابجایی ندارد..

 - برخلاف ژل یا پروتز هنگام لمس طبیعی است. در حالی که ژل یا پروتز سفت و مشخص هستند. امکان ایجاد عفونت در ژل ها و پروتزها بسیار بیشتر از چربی است.

 - از عوارض تزریق چربی تنها می توان به تورم مختصر در ناحیه تزریق اشاره کرد که معمولا پس از یک تا دو هفته از بین می رود.

 - ژل معمولا حرکت می کند و پایین کشیده می شود یا در اثر خوابیدن روی صورت فشرده شده و به دور چشم ها حرکت کرده و ظاهری غیر قرینه در صورت ایجاد می کند.

 - در صورت نامرغوب و غیراستاندارد بودن ژل عوارض خطرناک دیگری را به همراه دارد.

 - بوتاکس برخلاف چربی و ژل خاصیت پرکنندگی ندارد و چین و چروک ها را از راه فلج کردن عضلات از بین می برد. اگر برای تزریق بوتاکس مارک معتبری استفاده شود عوارض مهم و خطرناکی ندارد.

 


 
مزایا و معایب تک‌فرزندی !
ساعت ۱۱:٠٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٤ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

تک فرزندی

یک‌سوم جمعیت کشور را تک‌فرزندها تشکیل می‌دهند؛ بچه‌هایی که همبازی‌شان مادر و مادربزرگ است، نه خواهر و برادر. برخی می‌گویند دلیلی برای نگرانی در این مورد وجود ندارد و پرورش یک فرزند در شرایط مناسب بهتر از بزرگ کردن چند کودک در شرایط نامساعد است. گروه دیگری هم معتقدند تک‌فرزندی می‌تواند پیامدهای نگران‌کننده‌ای برای اجتماع و جمعیت یک‌سومی به همراه بیاورد.

به بهانه جدال میان این دو گروه و نگرانی مسئولان درمورد سرنوشت جامعه‌ای که تک‌فرزندی در آن باب شده، سری به یافته‌های پژوهشگران زدیم. محققان می‌گویند تنها فرزند خانواده بودن را نه می‌توان کاملا منفی و آسیب‌زننده دانست و نه به‌عنوان یک برگ برنده از آن یاد کرد، با این وجود برخی از یافته‌های آنها ادعای مسئولان را تایید می‌کند و نشان می‌دهد که تک‌فرزندان مشکلاتی را در زندگی‌شان یدک می‌کشند و بعدها هم اجتماع و ساکنانش را درگیر مشکلاتی می‌کنند.

ممکن است طلاق بگیرند

امکان جدا شدن از همسر، موضوعی است که باتوجه به آمار سرسام‌آورش این روزها ممکن است سراغ هر کسی برود اما محققان می‌گویند این احتمال برای تک‌فرزندها بیشتر است. محققان می‌گویند داشتن خواهر و برادر احتمال طلاق گرفتن در آینده را کاهش می‌دهد. از نظر آنها هر خواهر یا برادری که به زندگی فرد اضافه می‌شود (تا تعداد 7 نفر) احتمال جدا شدن او از همسر آینده‌اش را دو درصد کاهش می‌دهد. به‌گفته محققان، زندگی مشترک تک‌فرزندها ناپایدارتر است و این افراد توانایی کمتری برای سازگار شدن با مشکلات بعد از ازدواج و حل کردن‌شان دارند، درحالی‌که افرادی که تجربه زندگی با خواهر و برادر را داشته‌اند، راحت‌تر از پس حل مشکلات زندگی‌ زناشویی‌شان برمی‌آیند.

بیماری تهدیدش می کند

محققان می‌گویند بچه‌دار شدن می‌تواند سلامت مردها و زنها را تضمین کند، اما به شرط اینکه به تک‌ فرزندی اکتفا نکنند. از نظر آنها خطر ابتلا به بیماری‌هایی که جان افراد را تهدید می‌کند- مثل سرطان و بیماری‌های قلبی- با به دنیا آمدن فرزندان کمتر می‌شود اما مادران محققان بر این باورند که زنان و مردانی که فرزند ندارند یا یک فرزند دارند، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری‌ها و خطر مرگ قرار می‌گیرند. از طرف دیگر آنهایی که سه فرزند یا بیشتر دارند هم در معرض این خطر باقی می‌مانند؛ چراکه استرس بیشتری را تجربه می‌کنند.

شاید جانی شود

می‌دانیم از کلمات ناخوشایندی استفاده می‌کنیم اما چاره‌ای نداریم. ما تنها یافته‌های محققان را به اطلاع شما می‌رسانیم. آنها باتوجه به بررسی‌هایی که در فنلاند انجام داده‌اند، دریافته‌اند که احتمال بروز رفتارهای خشونت‌آمیز و ارتکاب جرم در تک‌فرزندها بیشتر است. محققان می‌گویند تک‌فرزند بودن مساوی با جانی شدن نیست اما در میان فهرست جنایتکاران نام کسانی که خواهر و برادر ندارند بیشتر به چشم می‌خورد. شاید به همین دلیل است که روانشناسان کودک، داشتن دو فرزند را بیشتر از پرورش یک فرزند توصیه می‌کنند.

باسوادتر هستند

گرفتن نمرات بهتر و دستیابی به مدارج بالاتر علمی، شانسی است که معمولا در خانه تک‌فرزندها را می‌زند. معلوم نیست توجه بیشتر خانواده‌ها، دسترسی به امکانات بهتر یا چه عوامل دیگری در این مورد تاثیرگذار است اما آنچه در مطالعات جامعه‌شناسان آمریکایی اثبات شده، این است که تک‌فرزندها بیشتر به دانشگاه وارد می‌شوند و در مدرسه و دانشگاه هم نمرات بهتری می‌گیرند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که بچه‌های تک‌فرزند همیشه در کلاس درس یک سر و گردن از همکلاسی‌های دیگرشان بالاترند.

چاق‌تر هستند

شاید این یافته پژوهشگران به نظرتان عجیب به نظر برسد اما محققان گروهی از کودکان هفت کشور اروپایی را مورد بررسی قرار داده و دریافته‌اند که آمار چاقی میان تک‌فرزندها بالاتر است. محققان می‌گویند بچه‌هایی که خواهر و برادر ندارند، 50 درصد بیشتر از کودکان دیگر در معرض ابتلا به چاقی قرار دارند.

به‌گفته پژوهشگران این کودکان بیشتر از آنکه وقت خود را به بازی و تحرک بگذرانند با تلویزیون سرگرم می‌شوند و کمتر در فضای بیرون از خانه بازی می‌کنند. البته تماشای بیش از اندازه تلویزیون و خانه‌نشینی این کودکان تنها یکی از احتمالاتی است که در مورد دلیل چاق شدن‌شان مطرح می‌شود و احتمالا عوامل دیگری هم در این مورد دخیل هستند.

با کارهای جمعی میانه ندارند

متخصصان می‌گویند تمایل تک‌فرزندها به حضور و مشارکت در فعالیت‌های جمعی کمتر است و معمولا این کودکان درونگراتر از هم‌سالان‌شان هستند. روانشناسان می‌گویند بسیاری از تک‌فرزندها در به اشتراک گذاشتن داشته‌های‌شان ناتوان هستند و از آنجا که والدین‌شان تنها همدم آنها هستند، به جای نشان دادن رفتارهای مناسب سن خود، از رفتار بزرگسالان الگو‌برداری می‌کنند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که مشکلات رفتاری در میان کودکان تک‌فرزند بیشتر به چشم می‌خورد اما از نظر محققان این کودکان هوش بالاتری نسبت به همسالان غیر تک‌فرزندشان دارند.

خوشحال‌ترند

درحالی‌که بسیاری از افراد معتقدند تک‌فرزندی یعنی تنهایی و افسردگی، روانشناسان انگلیسی معتقدند با وجود تمام بدی‌هایی که در مورد تنها بودن و تک‌فرزندی گفته می‌شود، این کودکان از آنهایی که خواهر و برادر دارند خوشحال‌تر و فعال‌تر هستند. بررسی‌های آنها نشان می‌دهد بچه‌هایی که خواهر و برادر دارند همیشه نگران و ناخشنود هستند اما از آنجا که تک‌فرزندها نیازی ندارند داشته‌های‌شان را با کسی تقسیم کنند، از زندگی‌شان رضایت بیشتری دارند. محققان می‌گویند وقتی از تک‌فرزندها پرسیده می‌شود که آیا دوست دارند به قیمت تقسیم دارایی‌های‌شان با خواهر و برادر از تنهایی در بیایند، با پاسخ منفی آنها روبه‌رو شده‌اند.

دست و دلبازترند

گرچه برخی معتقدند دست و دلبازی و خساست ویژگی‌های ذاتی هستند اما از نظر محققان آدم‌ها با این ویژگی‌ها به دنیا نمی‌آیند و به‌تدریج آنها را کسب می‌کنند. از نظر آنها آدم‌هایی که خواهر و برادر ندارند و تنها فرزند خانواده هستند، بیشتر احتمال دارد که دست و دلباز شوند و خساست را کنار بگذارند. به‌گفته محققان هرچه احساس مسئولیت‌پذیری در افراد بالاتر باشد، دست و دلبازتر می‌شوند و باتوجه به پژوهش‌های آنها، از آنجا که تک‌فرزندها مسئولیت‌پذیری بیشتری دارند، زودتر و راحت‌تر از کسانی که خواهر و برادر دارند خساست را کنار می‌گذارند.

 اعتمادبه‌نفس‌شان بالاتر است

روانشناسان می‌گویند افرادی که از بدو تولد امنیت بیشتری را احساس کرده‌اند، اعتمادبه‌نفس بیشتری هم دارند و این همان دلیلی است که اعتمادبه‌نفس تک‌فرزندها را بالا می‌برد. محققان می‌گویند تک‌فرزندها بیشتر از بچه‌هایی که خواهر و برادر دارند امنیت را لمس کرده‌اند و با اعتمادبه‌نفس‌تر هم هستند به همین دلیل زودتر به فعالیت‌های اقتصادی وارد می‌شوند و زندگی راحت‌تری برای خود می‌سازند. بررسی‌های دیگری هم نشان می‌دهد که این افراد زودتر از کسانی که خواهر و برادر دارند زبان باز می‌کنند.

مسئولیت‌پذیرترند

حتما شنیده‌اید که فرزندان بزرگ خانواده مسئولیت‌پذیرتر از بچه‌های دیگر هستند اما تنها بچه‌های بزرگ نیستند که احساس قوی مسئولیت‌پذیری دارند، محققان می‌گویند تک‌فرزندها هم بی‌اندازه مسئولیت‌پذیرند و اشتباهات‌شان را به گردن دیگران نمی‌اندازند. به گفته محققان درست است که این افراد تمایل زیادی به انجام کارهای گروهی ندارند اما زمانی که کارشان را به صورت انفرادی انجام می‌دهند، مسئولیت‌پذیری را هم چاشنی‌اش می‌کنند و به بهترین شکل آن را به پایان می‌رسانند.

  1- می‌خواهند دنیا را تغییر دهند

خصوصیات تک‌فرزندها به بچه‌های اول خیلی شبیه است، آنها همیشه باید پاسخگوی انتظارات ریز و درشت والدین‌شان باشند و به همین دلیل تواناتر از بچه‌های وسط و کوچکتر خانواده‌های چندفرزندی بار می‌آیند. آنها منظم و باوجدان هستند و می‌شود روی حرف‌شان حساب و به آنها اطمینان کرد.

  2- زودرنجند

تخیل قوی یکی از ویژگی‌های تک‌فرزندهاست. آنها می‌دانند چطور از واژه‌ها استفاده کرده و حرف دل‌شان را بیان کنند اما توانایی آنها در چرب‌زبانی همیشه به شخصیتی محبوب بدل‌شان نمی‌کند. آنها حساس و زودرنج هستند و خیلی‌ها به همین دلیل دوست‌شان ندارند.

  3- با هر کسی کنار نمی‌آیند

تک‌فرزندها کمی پرتوقع هستند و گاهی کمال‌گرایی بیش از اندازه کار دست‌شان می‌دهد. برخی روانشناسان معتقدند یک تک‌فرزند، با چنین ویژگی‌هایی بهتر است با کسی که بچه اول خانواده است ازدواج نکند و سراغ بچه‌های وسطی که آرام‌تر، صبورتر و حرف گوش‌کن‌تر هستند برود.

فراموش نکنید که...

 آنچه در مطالعات جامعه‌شناسان اثبات شده، این است که تک‌فرزندها بیشتر به دانشگاه وارد می‌شوند و در مدرسه و دانشگاه هم نمرات بهتری می‌گیرند. بررسی‌ها نشان می‌دهد بچه‌های تک‌فرزند همیشه در کلاس درس یک سر و گردن از همکلاسی‌های دیگرشان بالاترند، اما نباید فراموش کرد که  به گفته گروهی دیگر از محققان این گروه از بچه‌ها در مقایسه با دیگران تمایل کمتری به حضور و مشارکت در فعالیت‌های جمعی و گروهی دارند و عموما کودکانی درونگرا هستند.


 
با این اشتباهات شوهرتان را از دست می‌دهید
ساعت ۱٢:٥٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

اشتباهات زنها

مراقب باشید! دنیای زن و شوهری، پیچیده‌تر از آن است که به حال خودش رهایش کنید. اگر می‌خواهید عشق‌تان همیشه پا بر جا بماند، باید در تمام لحظات زندگی‌تان، چهار چشمی مراقب این عشق باشید. شاید باور نکنید اما عادت‌های ساده و به ظاهر بی‌اهمیتی که در زندگی شما جا خوش کرده‌اند، خیلی زود می‌توانند عشق‌تان را از تب و تاب بیندازند و میان شما دیواری بکشند که به سادگی ویران نمی‌شود. اگر هنوز هم منظور ما از این عادت‌های کوچک را  متوجه نشده‌اید، ادامه این مطلب را بخوانید.

تلفن کار دستتان می‌دهد؟

بهترین چیز در دنیای مدرن، محو شدن مرزهای ارتباطی است اما در عین حال، بدترین اتفاق دنیای امروز هم از دست رفتن همین مرزهاست. خوبی وسیله‌های ارتباطی جدید این است که شما در هر لحظه و هر جایی در دسترس هستید اما این اتفاق می‌تواند در لحظاتی که شما با همسرتان هستید دردسرساز شود. پس مراقب باشید و وقت بودن‌تان با او را صرف گپ زدن‌های تلفنی و دوستانه یا پیامک بازی نکنید. نگذارید دیگران هنگام صرف یک ناهار دو نفره و رمانتیک با تلفن زدن و خاطره تعریف کردن، میان شما فاصله بیندازند. شاید لازم باشد گاهی در حضور همسرتان تلفن همراه خود را خاموش کنید یا برای دوستان‌تان روشن کنید که در چه ساعاتی می‌توانند با شما تماس بگیرند.

همیشه برنامه‌هایتان  پر است؟

هنوز روز شروع نشده که شما برنامه‌هایتان تا پایان شب را هم هماهنگ کرده‌اید و وقت سر خاراندن هم برای خودتان باقی نگذاشته‌اید. خرید کردن، ملاقات با دوستان، انجام کارهای خیریه، بردن بچه‌ها به کنسرت، کلاس‌های آموزشی خودتان و... اگر چه بخش‌های جدا ناشدنی زندگی شما هستند، اما اگر سهم قابل توجهی از زندگی‌تان را اشغال کنند، جایی برای عشق باقی نمی‌گذارند. شاید شما آنقدر سرگرم شده باشید که توان دیدن این واقعیت را پیدا نکنید اما پر بودن همیشه برنامه‌های شما، وقتی برای توجه به همسرتان و نیازهای او باقی نمی‌گذارد. برای اینکه به یک نفر نزدیک شوید، باید زمان و انگیزه کافی برای توجه کردن به او را داشته باشید.

به مانیتور معتادشده‌اید؟

شاید خودتان ندانید که به لپ‌تاپ یا آیفون کوچک‌تان معتاد شده‌اید اما همسرتان زودتر از هر کسی این واقعیت را متوجه می‌شود. کافی است شما بگویید «می‌روم ای‌میل‌هایم را چک کنم و زود برگردم» و بعد از گذشت دو، سه ساعت هنوز پشت رایانه باشید تا همسرتان مهر معتاد بودن را به شما بچسباند. مهم نیست که او این موضوع را به زبان بیاورد یا اینکه بی‌صدا از کنار ساعت‌های طولانی‌ای که شما سرگرم رایانه یا تلفن همراه‌تان هستید بگذرد. در هر حال، این اتفاق فاصله‌ای پرنشدنی را میان شما دو نفر ایجاد می‌کند که به مرور می تواند سرنوشت رابطه صمیمانه‌تان را به خطر بیندازد.

همه زندگیتان کار است؟

عاشق کار کردن هستید؟ اشکالی ندارد. ما نمی‌خواهیم کار را به عنوان متهم اصلی سرد بودن رابطه‌تان معرفی کنیم اما بد نیست بدانید که نه خود کار، بلکه شیوه کار کردن‌تان می‌تواند زندگی شما را با چالش‌هایی روبه‌رو کند. اگر نمی‌خواهید رابطه تان آسیب ببیند، حساب کار را از خانه جدا کنید. شما چند ساعت از روز در محل کارتان مشغول هستید و این حق همسرتان است که با ورود شما به خانه، فرصت کافی برای صحبت کردن، تماشای تلویزیون و بدون دغدغه شام خوردن در کنار شما را داشته باشد. پس کار بیرون را به خانه نیاورید و چند ساعت  را به زندگی مشترک  اختصاص دهید.

بازی نمی‌کنید؟

اگر برای محقق کردن 4 اصل بالا تلاش کرده‌اید، وقت آن است که کمی به عقب برگردید و یک مهارت خوشایند کودکی را به زندگی امروزتان بیاورید. اگر می‌خواهید زندگی مشترکتان سرزنده بماند، بازی کردن را فراموش نکنید. قرار نیست همه زندگی شما جدی و با قاعده باشد و تمام تفریح‌هایتان هم به پول وابسته باشد. شما می‌توانید با هم وقت بگذرانید و بدون صرف هیچ هزینه‌ای عشق را در خانه‌تان زنده کنید.


 
حرف افتادن کودک، مرحله به مرحله آن
ساعت ٤:٠٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

حرف زدن با کودک

 نخستین کلمه‌ای که کودک به زبان می‌آورد چیست؟ گویا این همان کلمه‌ای است که با آن مادر خود را صدا می‌کند. شاید گمان کنیم که یاد گرفتن کلمه «مامان» کاری ساده است؛ ولی در حقیقت فرایند پیچیده‌ای برای این یادگیری وجود دارد. اکنون این فرایند را گام به گام از نظر می‌گذرانیم: وقتی که کودک پا به دنیا می‌گذارد، مغز وی همچون برگی سفید و ننوشته است؛ هیچ چیزی در آن وجود ندارد.

قسمت‌های مختلف مغز که حواس گوناگون را درک می‌کنند، هنوز چیزی دریافت نکرده‌اند. البته جنین در دوران بارداری قادر به شنیدن هست و پیش زمینه های داده های شنیداری از آنجا شکل می گیرد.

 درست است که چشمان کودک باز است، ولی رشته اعصابی که چشم او را به مغز ارتباط می‌دهد، هنوز تکامل نیافته است؛ از این‌رو مغز وی نمی‌تواند چیزی را در خود ثبت کند.

پس از یکی دو ماه که این اعصاب رشد یافت، کودک قادر به دیدن مادرش می‌شود. بر اثر دیدن مکرر چیزی،‌ مرکز حافظه برای مرئیات، در مغز کودک رشد می‌یابد. برخوردهای مکرر وی با مادرش، پی در پی ادراک‌هایی برایش پدید می‌آورد؛ ادراک‌هایی که همه در همان مرکز ثبت می‌شوند. تازه در این مرحله است که کودک مادر خود را می‌شناسد. هنگامی که مادر متوجه این مرحله از رشد کودک خویش می‌شود، شروع به معرفی خود می‌کند؛ یعنی گاه و بی‌گاه به خود اشاره می‌کند و می‌گوید: «مادر» یا «مامان».

در آغاز، کودک قادر به شنیدن نیست؛ ولی هم‌چنان که اعصابش به تدریج رشد می‌یابد، به شنیدن هم توانا می‌شود. آن‌گاه بر اثر تکرار، مرکز حافظه برای شنیدنی ها ، در مغزش پیدا می‌شود و کم‌کم معنای کلمه «مادر» را درک می‌کند و مفهوم آن را خوب به ذهن می‌سپارد.

بر اثر کوشش‌های مکرر، هربار که مادر خود را می‌بیند، عضله‌های صورتش را به حرکت درمی‌آورد و سرانجام این توانایی را در خود ایجاد می‌کند که بگوید: «مادر».

 در این مرحله، مادر باید به فرزند خود حرف زدن بیاموزد؛ مثلا بر اثر تکرار کلمه «مادر» یک واقعه مهم برای کودک روی می‌دهد؛ یعنی میان تصویر مادر که در مرکز بینایی مغز وی نقش می‌بندد، با ادراک صدایی که از گفتن آن کلمه برخاسته و به مرکز شنوایی مغز وی راه یافته است، رابطه‌ای برقرار می‌شود. چنین رویدادی را تداعی می‌گویند. یعنی اکنون کودک نه تنها چهره مادر را باز می‌شناسد، بلکه وقتی او را می‌بیند به یاد کلمه «مادر» هم می‌افتد.

از این پس کودک شروع به تقلید از مادر خود می‌کند. کلمه «مادر» را بی‌آنکه بر زبان بیاورد، فعلا در ذهن خود جایگزین می‌سازد، و می‌کوشد تا رفته‌رفته آن را ادا نیز بکند. بر اثر کوشش‌های مکرر، هربار که مادر خود را می‌بیند، عضله‌های صورتش را به حرکت درمی‌آورد و سرانجام این توانایی را در خود ایجاد می‌کند که بگوید: «مادر». اما مادر در چنین حالی چون می‌بیند که کودکش قادر به تکلم شده است، از شادی در پوست خود نمی‌گنجد. و همین شادی مادر می تواند مشوق تلاش های ادامه دار کودک شود.


 
چگونه گونه دار شوید ؟
ساعت ۱:٠٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

گونه دار شدن

چگونه گونه دار شوید ؟

جراحی های زیبایی درتمام موارد بی فایده تلقی نمی شوند، گاه لازم است با ایجاد کمی تغییر دریکی از اجزای صورت که نافرم بودن آن اعتماد به نفس مان را گرفته مجدد حس اعتمادبه نفس را به وجود خود بازگردانیم. زیرا اعتمادبه نفس نداشتن عوارض نامطلوبی برسلامت روان و روابط اجتماعی فرد به جای می گذارد که این عوارض از عوارض انجام جراحی های زیبایی بیشتر ایجاد خطر می کنند. جراحی های زیبایی تنها زمانی بی فایده تلقی می شوند که فرد بدون هیچ مشکلی و با وجود برخورداری از صورتی مناسب و ایده آل تنها به سبب وسواس فکری متقاضی آن هاست.

برجسته سازی گونه یکی از انواع اعمال جراحی زیبایی است که طرفداران زیادی دارد. زیرا گاه تنها با این عمل می توان چهره فرد را زیباتر ساخت؛ برای قرن ها استخوان برجسته گونه جزئی اساسی از زیبایی کلاسیک بوده است و صورت های مثلثی شکل همیشه به صورت های گرد برتری داشته اند. علاوه براین، اغلب افرادی که در سنین جوانی گونه هایی برجسته دارند در سنین میانسالی با افت عضلات گونه مواجه می شوند، بنابراین تصمیم به جراحی می گیرند ولی این عمل تا چه حد به آن ها کمک می کند و چه عوارضی به دنبال دارد؟

● صورت ایده آل

اصولا صورت ایده آل باید چند ویژگی داشته باشد، یعنی زمانی که صورت را به ۳ قسمت تقسیم می کنیم این ۳ قسمت از رستنگاه مو تا محل ابرو، دوم از محل رویش ابروها تا ریشه بینی و سوم از ریشه بینی تا محل چانه به یک اندازه باشد. مضاف براین که صورت ایده آل باید حالت محدب داشته باشد تا این که حالت آن مقعر باشد، یعنی گونه ها کمی برجسته باشد و از نیم رخ وقتی به صورت نگاه می کنیم یک حالت محدب داشته باشد نه مقعر و فرورفته. درکل اگر یک صورت این ویژگی ها را داشته باشد صورتی مناسب است.

● پروتز روی گونه شما

برای برجسته کردن گونه ها می توان از روش های متفاوتی مثل تزریق چربی، تزریق ژل یا استفاده از پروتز گونه کمک گرفت که مناسب ترین روش استفاده از پروتز است. پروتزها اغلب از ماده ای به نام «سیلیکون» ساخته می شوند و براساس تحقیقات انجام شده سیلیکون ها ضرر عمده ای برای بدن ندارند و سال ها بدون عارضه در محل باقی می مانند و در حجم های گوناگونی ساخته می شوند. برخی از کارخانه های سازنده فضای داخل پروتزها را از موم پر می کردند ولی درحال حاضر نوع سیلیکونی مطلوب ترین و کم عارضه ترین نمونه های به دست آمده است.

پروتز گونه را به ۲ طریق می توان روی استخوان گونه قرار داد.

۱ از طریق داخل دهان

۲ از طریق پلک تحتانی

این عمل با هر ۲ روش به صورت نیمه بی هوشی و بی هوشی کامل قابل انجام و مدت زمان آن حدود ۴۵ دقیقه تا یک ساعت است.

● روش راحت تر

معمولا روش جراحی گونه از داخل دهان انجام شده و این روش توصیه می شود و تکنیک عمل به این صورت است که از طریق داخل دهان برش کوچکی بین لثه فوقانی و نسج نرم گونه می دهیم. نسج نرم را از گونه بلند کرده و در نتیجه حفره ای ایجاد می کنیم که پروتز را درون این حفره و درست روی استخوان گونه قرار می دهیم و آن را ثابت می کنیم. شکل های پروتز بسیار متنوع است؛ می تواند روی استخوان گونه یا زیر استخوان گونه قرار بگیرد. این پروتزها به گونه ای طراحی شد ه اند که به راحتی روی استخوان می نشینند، سپس محل برش را با نخ قابل جذب می دوزیم.

● روش سخت تر

قبل از شروع عمل محلی که باید پروتز روی گونه قرار گیرد را از روی پوست مشخص کرده و با مارکر مخصوص استریل علامت گذاری می کنیم. این کار باعث می شود، محل گذاشتن پروتز کاملا قرنیه باشد، سپس برشی زیرمژه های پلک تحتانی و درست به موازات پلک می دهیم. این برش دقیقا همان برشی است که از آن برای برداشتن پف پلک تحتانی استفاده می کنیم. از محل این برش پوست روی گونه را در قسمت دلخواه از روی استخوان بلند کرده و پروتز را در محل خود قرار داده و ثابت می کنیم و سپس محل برش را می دوزیم. ولی این روش به ندرت انجام می شود و روش توصیه شده ای نیست.

● صورت هایی که گونه می خواهند

جراحی زیبایی گونه به ۲ جهت انجام می شود یکی برای زیبایی و علت دیگر اعمال ترمیمی که در نوع دوم وقتی انجام می شود که فرد دچار تصادف شده و استخوان گونه یک سمت به داخل فرورفته و به دلیل جبران این نقص در این قسمت، پروتز گونه گذاشته می شود. دربخش های زیبایی بهترین کاندیدها کسانی هستند که اصلا گونه ندارند و دچار فرورفتگی در ناحیه گونه یا زیرگونه هستند. در مواقعی دیگر به دلیل عقب بودن اسکلت گونه یا قسمت های میانی استخوان صورت است. گاهی نیز به دلیل تصادف ممکن است یک گونه یا هر ۲ گونه عقب نشینی کند یا بر اثر ضربه شدید به چند قطعه شکسته و مقداری از استخوان آن جذب شود. گونه گذاری در مواردی که در استخوان میانی صورت اشکال وجود دارد و فک بالا هم عقب است بهترین راه جلو آوردن قسمت میانی صورت است. ولی در مواقعی که مشکل در گونه و زیرچشم باشد تقویت استخوان گونه هم موثر است. عمل گونه گذاری برای افرادی که صورت های کشیده دارند توصیه می شود و از این طریق می توانند مقداری از عرض گونه های خود را بیشتر کنند و صورت خود را از کشیده تر نمایان شدن تغییر داده و گردتر کنند. این جراحی از ۲۰ سالگی تا حدود ۵۰ سالگی توصیه می شود.

● ۲طرف صورت مشابه هستند

عوارض این عمل ناچیز است و مانند همه عمل ها می تواند ریسک عفونت داشته باشد و به ندرت هم ممکن است عوارضی همچون خونریزی در محل عمل، خون مردگی، جابه جایی پروتز و عفونت ایجاد شود. به غیر از عفونت تمامی عوارض قابل کنترل است و درصورت عفونت پروتز باید خارج شود و اگر از عوارض دیگر عمل بخواهیم نام ببریم می توانیم به تقارن نداشتن در ۲نیمه صورت اشاره کنیم که علت آن این است که در واقع هیچ صورتی وجود ندارد که به طور کامل در هر ۲ طرف تقارن داشته باشد و پس از گذاشتن پروتز این تقارن نداشتن به علت تورمی که ایجاد می شود مقداری بیشتر خود را نشان می دهد که ممکن است سبب نارضایتی فرد شود. این عوارض در صورتی که اصول استاندارد رعایت شود و توسط متخصص انجام پروتز صورت بگیرد کمتر رخ می دهد.

● توصیه های پس از عمل

۱ مقداری درد، تورم و کبودی پس از عمل طبیعی است ولی در صورت درد یا تورم شدید یا خونریزی باید جراح را در جریان گذاشت.

۲ معمولا پس از عمل استفاده از آنتی بیوتیک ها توصیه می شود.

۳ فرد باید پس از هربار مصرف موادغذایی با دهانشویه دهان خود را شست و شو دهد تا محل برش ها که داخل دهان است دچار عفونت نشود.

۴ استفاده از کیسه یخ روی گونه برای ۲۴ ساعت اول برای کاهش تورم ها توصیه می شود.

۵ باید از فعالیت های سنگین همچون ورزش تا ۸ هفته بعد از عمل خودداری شود ولی فعالیت های سبک پس از ۳ روز امکان پذیر است.

۶ هنگام خواب استفاده از ۲ عدد بالش در پشت سر برای کاهش تورم ها توصیه می شود.

۷ بیمار باید از وارد شدن هرگونه ضربه به ناحیه گونه برای چند هفته اجتناب کند.

۸ از مصرف غذاهای سفت و جویدنی در ۴ ۳ روز اول پس از عمل خودداری کند تا احتمال جابه جایی پروتزها کمتر شود.

۹ از صحبت کردن زیاد خودداری کنند تا عضلات صورت کمتر تحرک داشته باشد و پروتز بتواند به استخوان گونه بچسبد.


 
قرص آهن، مضر یا مفید؟
ساعت ۱:٥٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۸ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

قرص آهن

کم‌خونی فقر آهن، بیماری بسیار شایعی در تمام جوامع است، بخصوص خانم‌ها که به دلیل عادت ماهانه خود مقداری خون از دست می‌دهند، بیشتر در معرض این بیماری هستند.

کپسول فیفول

اما آیا همه کم‌خونی‌ها به دلیل فقر آهن است؟

 در سال‌های اخیر، تبلیغات روزافزون شرکت‌های دارویی برای جلب مشتری، این اشتباه را رواج داده است که هر بیمار کم‌خونی را باید دچار کمبود آهن دانست و متاسفانه بسیاری از بیماران دچار کم‌خونی بدون این که نوع کم‌خونی و وجود کمبود آهن در آنان اثبات شود، به مصرف آهن روی می‌آورند.

در مجموع حدود چهار گرم آهن در کل بدن وجود دارد که نیمی از آهن، یعنی دو گرم در ساختمان هموگلوبین و میوگلوبین که مواد تشکیل‌دهنده گلبول‌های قرمز و عضلات است، به کار رفته و بقیه آن در کبد و دیگر اندام‌ها ذخیره شده‌ است.

از آنجا که تعداد کمی از غذاهای مصرفی دارای آهن قابل توجهی است، سیستم دقیقی در بدن طراحی شده است که سلول‌های قرمز خون و سلول‌های عضلانی که منابع اصلی آهن در بدن هستند، زمان فرسودگی به شکلی از رده خارج می‌شود که آهن موجود در آنها دوباره به چرخه طبیعی بدن برمی‌گردد و تنها بخش کوچکی از آن دفع شود.

به این ترتیب در حالت عادی، یعنی تا زمانی که خونریزی وجود ندارد، بدن نیازمند مصرف مواد حاوی آهن کمی است.

خانم‌ها در سنین 15 تا 50 سالگی به دلیل خونریزی‌های ماهانه، مستعد کم شدن آهن بدن هستند

اگر فرض کنیم یک خانم به طور متوسط 80 سی‌سی خون را در یک سیکل ماهانه از دست بدهد، این میزان خون معادل حدود 50 میلی‌گرم آهن است که باعث می‌شود نیاز او دو برابر فردی شود که خونریزی ماهانه ندارد.

به این ترتیب این دسته از خانم‌ها نیازمند مصرف غذاهای حاوی آهن بیشتری هستند. این غذاها شامل جگر سیاه، قلوه و نیز گوشت‌های قرمز می‌شود. البته سبزیجاتی مثل جعفری، عدس و اسفناج نیز حاوی آهن است که چندان قابل توجه نیست.

بر اساس این توضیحات مشخص است که فقط بخش خاصی از جوامع کمبود آهن هستند و بقیه به شرط سلامت دستگاه گوارش، چندان در معرض این کمبود نیستند.

اکنون به سوال اول بازمی‌گردیم: آیا می‌توانیم هرگاه کم‌خونی را تشخیص دادیم ابتدا به بیمار توصیه کنیم مدتی قرص آهن مصرف کند تا شاید کم‌خونی او برطرف شود؟

جواب این سوال قطعا منفی است و باید تاکید شود که در بسیاری اوقات، بیماری‌های دیگری مسئول کم‌خونی است و مصرف اشتباهی آهن نه‌تنها آنها را درمان نمی‌کند، بلکه با زیاد شدن میزان آهن در بدن، فرد دچار افت قدرت ایمنی شده و مستعد عفونت می‌شود.

این مشکل زمانی تشدید می‌شود که وقتی فرد با مصرف آهن کم‌خونی‌اش درمان نمی شود، به اشتباه میزان دارو را زیاد کرده و مدت طولانی به مصرف آن ادامه می دهد که در این صورت با رسوب آهن در کبد، لوزالمعده، قلب و مفاصل این اندام‌ها دچار آسیب‌های شدید و خطرناک می‌شوند.

تجمع بیش از حد آهن در بدن، بیماری هموکروماتوز (Hemochromatosis) را ایجاد می‌کند. برای آشنایی با این بیماری روی آن کلیک کنید.

مکمل‌های آهن را همراه با غذا مصرف نکنید

مکمل آهن همراه با غذا یا بلافاصله قبل و بعد از غذا نباید مصرف شود، زیرا در این صورت با دیگر عناصر غذایی تداخل پیدا کرده و از میزان جذب آن کاسته می‌شود.

اگر بلافاصله بعد از مصرف ماست، شیر یا فرآورده‌های لبنی، مکمل آهن استفاده شود، آهن در دستگاه گوارش با کلسیم موجود در لبنیات تداخل جذب پیدا کرده و به طور کلی از جذب آهن کاسته می‌شود.

در ضمن مکمل‌های دارویی را فقط باید با تجویز پزشک استفاده کرد.

اگر بیش از اندازه مکمل آهن مصرف شود مشکل چندانی ایجاد نمی‌شود، اما در مبتلایان به تالاسمی به هیچ عنوان مکمل آهن توصیه نمی‌شود، چرا که غلظت خون در این افراد را بالا می‌برد.

داروهای مکمل خارجی املاح ارگانیک دارند و بدن راحت‌تر آنها را تحمل می‌کند، اما در مکمل‌های ایرانی املاح کانی وجود دارد و ممکن است در بعضی افراد عوارضی چون استفراغ و تهوع داشته باشد.


 
بایدها و نبایدهای تزریق ژل لبها
ساعت ٢:٥٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٧ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

تزریق ژل لب

حتما شما هم تاکنون مشاهده کرده اید که برخی لب‌هایشان به صورت غیرطبیعی حجیم است. متخصصان پوست و مو می‌گویند کافی است تا چند عدد آمپول ژل حجم‌دهنده لب در بافت لب‌هایتان تزریق کنید تا لبهای شما به چنین فرمی در بیاید اما متخصصان تاکید می‌کنند که روش‌های برجسته‌سازی لب چندان هم خالی از ‌خطر نیستند و اگر ژل‌های غیراستاندارد را به لب‌هایتان تزریق کنند و یا این کار به وسیله افراد غیر متخصص انجام گردد باید منتظر ناقرینگی و بدشکل شدن لب‌هایتان باشید.

 این روزها خیلی از خانم‌های جوان ایرانی از ژل لب برای زیبایی لب‌هایشان استفاده می نمایند و این در حالی است که از بهداشتی بودن یا استاندارد بودن آن محصول هیچ اطلاعی ندارند. با خانم دکتر فریده مهتی‌پور، متخصص پوست درباره این موضوع به گفتگو شده است که به شرح زیر می باشد:

آیا برای برجسته‌سازی لب‌ها، متخصصان پوست می‌توانند کمکی به درخواست کنندگان کنند؟

ـ امروزه روش های متعددی برای افزایش حجم بافتی و از بین بردن یا کاهش چین‌های سطحی و عمقی صورت وجود دارد. برای این کار از مواد متعددی که فیلر یا پرکننده نامیده می‌شوند، استفاده می کنند. گاهی مواقع چربی بدن خود بیمار نیز در برخی موارد به خصوص برای حجم‌های بزرگ‌تر قابل استفاده می باشد.

یعنی با استفاده از چربی بدن خود فردمی‌توان بافت‌های صورت را برجسته نمود؟

ـ بله. اگر علاوه بر افزایش حجم از بین بردن چین‌های سطحی و عمقی نیز مدنظر باشد، می‌توان تزریق پرکننده و تزریق بوتاکس را همراه با هم انجام داد که از نتایج بالینی خوبی برخوردار است.

این تزریق‌ها روی کدام بخش‌های صورت انجام می‌شود؟

ـ پر کردن گودی‌های صورت، حجم دادن به گونه‌ها، پر کردن شیار نازولابیال (شیار بین بینی و گونه) و نیز خطوط اطراف لب‌ها مانند خطوط خنده از جمله نقاطی هستند که به طور شایع از این مواد استفاده می گردد. البته به تازگی حجیم‌کردن لب‌ها و برجسته کردن خطوط دور لب نیز رایج شده است.

برای حجیم کردن لب‌ها شما از چه موادی استفاده می‌کنید؟

ـ امروزه ژل‌ها و پرکننده‌های متعددی برای حجیم کردن لب‌ها در دسترس می باشد اما انتخاب هریک از این مواد باید با توجه به نیاز خاص بیمار، حجم ناحیه و پایداری ماده مورد نظر صورت پذیرد.

ژل‌های استاندارد برای برجسته‌سازی لب دارای چه خصوصیاتی هستند؟

ـ بهترین ژل‌ها برای حجیم کردن این ناحیه، ژل‌هایی هستند که حداکثر سازگاری بیولوژیک را با بدن فرد داشته باشد،و واکنش‌های ایمنی بدن را تحریک ننماید ونیز سرطان‌زا نباشند. به دلیل اینکه لب‌ها دارای خون‌رسانی بالایی هستند و کاملا متحرک هستند، پایداری ژل مورد نظر و حجم تزریق شده باید بسیار دقیق انتخاب و انجام شود.

بهتر است از ژل‌های دایمی استفاده شود یا ژل‌هایی که پایداری کمتری دارند؟

ـ استفاده از ژل‌های دائمی و طولانی‌مدت به خصوص در اولین تزریق در مورد لب‌ توصیه نمی گردد زیرا ممکن است با عوارضی از قبیل عوارض آلرژیک و یا ایجاد گرانولوم همراه شود.

ژل‌های که این روزها استفاده می‌شود، از چه جنسی هستند؟

ـ ژل‌های جدید از جنس هیالورونیک اسید هستند که برای لب کاملا مناسب می باشند.

این تزریق‌ها در دور لب صورت می گیرد یا در بافت خود لب؟

ـ تزریق در لب را می‌توان بر اساس نیاز بیمار فقط در خطوط دور لب انجام داد و یا اینکه حجم خود لب‌ها را نیز افزایش داد. در هر یک از موارد فوق باید میزان مصرف ژل و هزینه بیمار را مدنظر قرار داد. قبل از تزریق، معاینه بیمار و مشاوره بالینی بسیار مهم است. پزشک باید از سابقه بیماری‌های قبلی و مصرف دارو بیمار مطلع شود.

آیا این تزریق‌ها عوارضی هم دارند؟

ـ مانند هرنوع تزریق دیگری در ناحیه صورت باید احتمال عوارض آلرژیک، درد به هنگام تزریق و پس از آن، تورم و احتمال کبودی لب‌ها و حتی احتمال نتایج نا مطلوب مانند عدم قرینگی (تزریق با حجم نامتناسب) در نظر گرفته شود و با بیمار در میان گذاشته شود. تجربه پزشک و تکنیک تزریق درست همراه با مشاوره بالینی قبل از تزریق سبب می‌شود که نتایج بالینی به خواست‌های بیمار نزدیک شود، هرچند که تامین ذهنیت بیماران به‌طور کامل اکثرا امکان‌پذیر نمی باشد.

اگر ژل‌ها جذب شوند،باعث بد فرم شدن لب‌ نمی‌شود؟

ـ خیر، پس از جذب ژل‌ها ، لب به شکل اولیه خو بر می گردد و هیچ تغییر فرم خاصی صورت نمی گیرد.

آیا ممکن است ژل‌ها حرکت کنند و به نواحی اطراف لب پخش شوند؟

ـ بله، اگر ژل‌هایی که برای برجسته‌سازی لب استفاده می‌شود ازنوع غیراستاندارد استفاده شوند امکان این عارضه وجود دارد، بنابراین اگر خانمی قصد این تزریقات را دارد باید حتما از ژل‌های استاندارد و با مارک معتبر استفاده نماید.

چه افرادی کاندیدای مناسبی برای تزریق ژل می باشند؟

همه افراد کاندیدای مناسبی برای‌این روش درمانی هستند، زیرا احتمال آلرژی و عوارض جانبی وجود ندارد. اما ‌اینکه کسی کاندیدای مناسبی برای ‌این روش و یا هر روش زیباسازی دیگری است یا خیر با معاینه پزشک، گرفتن تاریخچه پزشکی بیمار و همچنین بررسی بسیار دقیق ساختار چهره و طراحی برای ‌ایجاد تغییرات مناسب، تعیین می گردد.

 باید خاطر نشان کرد که ‌ایجاد هر تغییری در چهره، هر چند که با انتخاب یک روش معتبرباشد، لزوماً به معنای به‌دست آوردن یک چهره مطلوب و زیبا نیست. انتخاب روش‌‌های زیباسازی کاری کاملاً تخصصی می باشد و حتماً باید با توجه به فواید و مضرات روش درمانی، خواسته بیمار، آناتومی بیمار و شرایط فیزیکی و روحی روانی بیمار انجام شود تا بتوان آن را موفقیت‌آمیز بدانیم.

اصول مهم در تزریق ژل لب

دو اصل مهم را در تزریق ژل‌ها باید بدانیم؛ اول اینکه برای تزریق این نوع ژل‌ها فقط متخصصان پوست و مو و جراحان پلاستیک صلاحیت دارند و تزریق این ژل ها توسط پزشکان عمومی، دندانپزشکان، و حتی متخصصان بی‌هوشی‌ به صلاح بیماران نیست؛ زیرا که در بسیاری از موارد اگر عارضه کم خطرو کوچکی هم در اثر تزریق ژل رخ دهد، متخصصان پوست و مو بهتر می‌توانند آن را برطرف نمایند. در برخی مواقع به دنبال تزریق ژل شخص دچار تبخال می‌شود که پزشک متخصص به راحتی می‌تواند آن را درمان نماید و در غیر این صورت همین اتفاق می‌تواند موجب بر جای گذاشتن اسکار (جوشگاه) روی صورت نماید.

نکته دوم، بیمارباید از نوع ماده تزریق شده آگاهی داشته باشد. پزشکمتخصص باید برای بیمار توضیح دهد که از چند نوع ژل استفاده خواهد کرد، زمان ماندگاری آن چقدر است و چه عوارض احتمالی خواهد داشت. عوارض موقتی مانند قرمزی و کبود شدن کاملا طبیعی است و جای نگرانی نیست. از تزریق ژل‌های متفرقه و بودن نام و نشان جدا بپرهیزید. نام ژل مصرف شده را نیز یادداشت کنید تا اگر به هر دلیلی به پزشک متخصص دیگری مراجعه نمودید، بدانید که چه ژلی برای شما تزریق شده و آیا از آن راضی بوده‌اید یا خیر. بنابراین دو اصل مهم در تزریق ژل لب عبارت‌اند از:

-تزریق توسط متخصص پوست یا جراح پلاستیک

– مصرف ژل‌های استاندارد و دارای تاییدیه‌های مختلف جهانی و وزارت بهداشت ایران.

نوع دیگری از ژل‌ها که مصرف آنها شایع‌تر است، ژل‌های موقت می باشند. که از مهم‌ترین این نوع ژل‌های می‌توان به هیالورونیک اسید و هیدروکسی آپاتیت اشاره نمود. نوع اول حدود ۶ ماه تا یک سال دوام دارد و نوع دومی حدود یک تا دو سال. یک مزیت مهم این ژل‌ها این است که اگر به هر دلیلی فرد از تزریق ژل پشیمان گردد، بالاخره اثر این مواداز بین خواهد رفت اما در مورد ژل‌های دایمی پشیمانی سودی ندارد.


 
نحوه برخورد با کودکان بی‌ادب و لوس
ساعت ٢:۳٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

نحوه برخورد با کودکان

اجتماعی شدن فرآیندی است که در آن کودکان از طریق آن معیارها، ارزشها و رفتارهای مورد نظر فرهنگ و جامعه خود را می آموزند. والدین در سالهای اولیه زندگی فرزندانشان، عوامل اصلی اجتماعی شدن آنها به حساب می آیند. والدین با ابراز محبت، ایجاد محدودیت و آزادی برای کودک و سرکوبی رفتار غیر قابل قبول او، سرمشق کودک قرار می گیرند و بدین ترتیب فرآیند اجتماعی شدن صورت می پذیرد.

حال در این میان برخی از والدین فرزندان خود را بیش از حد آزاد می گذارند و به تعبیر عامیانه، شرایط لوس شدن کودک را مهیا می کنند که متاسفانه هر چند این کودکان در محیط خانه بسیار مورد توجه و عنایت قرار دارند اما در محیطهای اجتماعی و در جمعهای همسالان و .. جز کودکان منفور بوده و همواره دردسر ساز هستند و به مرور موجبات ناراحتی و خجالت والدین را هم ایجاد می کنند.

البته انواعی روشهای تربیتی و انضباطی برای رفتار با یک کودک بی ادب قابل استفاده هستند. چه بخواهید به فرزند خودتان تربیت صحیح بیاموزید؛ چه بخواهید به عنوان مربی یک مهد کودک یا معلم مدرسه کودکان را تربیت  کنید، باید بدانید که مواجه با یک کودک بی ادب و لوس کاری چالش برانگیز است. وقتی که آن کودک، فرزند خودتان باشد طبق رای و نظر خودتان روشهای گوناگونی برای تادیب او به کار می برید. اما وقتی کودکی که فرزند خودتان نیست بی ادبی می کند و شما تنها یک نفر از افرادی هستید که می توانید رفتار ناشایست او را متوقف کنید(مثل مربی مهد یا پرستار کودک).

 تکنیک هایی وجود دارد که می تواند به شما کمک کند تا رفتار بی ادبانه کودک را محدود و کنترل کنید و شرایطی مساعدتر برای خودتان و کودک ایجاد کنید:

الف. اگر کودک بی ادب فرزند شما نیست

** اگر دسترسی به اولیای او دارید با آنها تماس بگیرید. همیشه بهترین راه این است که بگذارید والدین کودک کار تربیت و تادیب کودک را انجام دهند زیرا این امر می تواند با شرایط خانوادگی آنها هم راستا باشد.

** در هر زمانی از تنبیه بدنی و برخورد فیزیکی با چنین کودکی بپرهیزید. پشت دستی زدن یا ضربه ارام به کفل کودکان، ممکن است تنبیه متداولی در روند تربیتی یک کودک در منزلشان نباشد و هم از نظر احساس به آنها لطمه وارد کند. بعلاوه آسیب زدن به کودک راههایی قانونی برای پدر و مادر کودک مذکور برای مقابله با شما ایجاد می کند که می توان منجر به از دست دادن کار شما گردد.

** زمانی که کودک مشغول انجام کار غلط خود است برای او توضیح دهید که این رفتار او پذیرفتنی نیست. ممکن است به همین سادگی کودک نداند که در یک مکانی خاص یا زمانی خاص چه چیزی قابل انجام هست یا نیست و تنها یک تذکر شفاهی برای تغییر رفتار کودک کافی باشد. برای او شرح دهید که چه انتظاری از او دارید تا کودک بداند که چطور رفتار کند. به عنوان مثال، اگر کودکی به طور مرتب گفتگوهای موقع شام را قطع می کند به او بگویید که قطع کردن کلام دیگران بی ادبی است ضمنا به او بگویید که او باید صبر کند تا صحبت آن فرد تمام شود بعد حرفش را بزند.

** تنبیهی را مقرر کنید که نتیجه تداوم رفتار بد آنها باشد. مثلا از بین رفتن یک رفتار خاص شما نسبت به او، یا گرفتن و محروم شدن از یک اسباب بازی و یا از دست دادن حق یا امتیازی خاص. مثلا اگر شما برای فرزندتان جشن تولد گرفته اید و یک کودک رفتار خارج از نزاکت دارد می توانید به او اخطار دهید که بقیه شرکت کنندگان ممکن است برای یک ربع او را از جمع خود اخراج کنند و او مجبور به ترک جشن شود. برای اینکه این ابزار را موثر کنید لازم است عینا جملات خود را پیگیری کنید تا کودک بفهمد که قضیه کاملا جدی است.

** در تمام لحظات آرام بمانید و با یک لحن صدای طبیعی حرف بزنید. کودکان موجوداتی بسیار احساسی هستند و ممکن است در مواقعی که آنچه را می خواهند نتوانند به دست آورند، عصبانی یا ناراحت شوند و یا شروع به جیغ و نعره کنند. لذا مواقعی که کودک را تادیب و تربیت می کنید ممکن است بدتر از قبل با داد و فریاد بی ادبانه واکنش نشان دهد. خونسرد و آرام باشید تا نشان دهید که شما کنترل شرایط را به دست دارید.

** مواقعی که کودک کار بدی انجام میدهد او را از جمع کودکان دیگر خارج کنید و بگذارید مدتی آرام باشد. از او بپرسید چرا اینطور رفتار می کند، گاهی اوقات پشت رفتار یک کودک دلیلی هست که والدین آنرا نمی بینند. کودکی که در یک جشن تولد شرکت کرده ممکن است برای کیک، احساس نگرانی و دلواپسی داشته باشد لذا کیک بقیه بچه ها را بر میدارد یا ناخنک می زند و باعث ایجاد ناراحتی در کودکان دیگر می شود. بهترین راه کمک کردن به این کودک دادن مقداری دیگر کیک به اوست تا به آرامش برسد.

** برای پرت کردن حواس این دست بچه ها یک بازی یا فعالیت شاد را شروع کنید و آنها را مشغول کنید. گاهی رفتار بد بچه ها به دلیل خستگی و کسالت آمیخته با کنجکاوی است. مشغول کردن ذهن و دستهای یک کودک با یک بازی می تواند او را از وضعیت ایجاد دردسر خارج کند.

نحوه برخورد با کودکان بی‌ادب و لوس

ب. اگر کودک بی ادب فرزند خودتان است:

** از سنین اولیه قوانین اساسی و انتظارات خود را از کودک پی ریزی و مقرر کنید. اگر برای رفتارهای بد کودک اجرای پیامدها بلافاصله بعد از ارتکاب عمل نادرست رخ ندهد و کودک این فرصت را داشته باشد که چندین بار عمل بدش را تکرار کرده باشد،  احتمال کمی وجود دارد که کودک قوانین شما را اجرا کند.

** وقتی که برای کودکتان تنبیهی در نظر می گیرید نسبت به آن محکم و استوار باشید. اطمینان کسب کنید که نوع مجازات و تنبیه شما سازگاری وتناظر لازم با نوع رفتار بی ادبانه کودک را دارد و بعد از آنکه چند بار به او اخطار داده اید به فکر اجرای تنبیه افتاده اید.

** درست زمانی که رفتار بد از کودک سر می زند با آن برخورد کنید. اجازه دادن به کودک به انجام کار بی ادبانه و تنبیه او پس از ساعتها و یا روزها چاره اندیشی باعث می شود که آنها نتوانند وابستگی بین تنبیه و کار بدشان را به درستی تشخیص دهند.

**کودک را به خاطر رفتارهایی که بی ادبانه و یا لوس بازی نیست تشویق کنید. اگر او مرتبا فقط به خاطر کارهای بدش تنبیه شود ممکن است شما را به عنوان کسی که همیشه عمل او را تصدیق نمی کند به ذهن بسپارد. به طور شفاهی و یا با خرید یک هدیه از کارهای خوب او قدردانی کنید تا به او نشان دهید که چه رفتاری ستودنی و مقبول است.


 
تغییر دائمی رنگ چشم!
ساعت ۱:٠۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٥ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

در حالی که اغلب مردم برای تغییر رنگ چشم خود به لنزهای تماسی رنگی متوسل می شوند یک جراح آمریکایی شیوه دائمی برای تغییر رنگ چشم انسان ارائه کرده است.

این جراحی که "ایمپلنت عنبیه مصنوعی" نام دارد، شامل وارد کردن یک ایمپلنت سیلیکونی پزشکی نازک به چشم می شود تا ظاهر عنبیه را تغییر دهد. این جراحی توسط دکتر کنت روزنتال ارائه شده است.

این ایمپلنت عنبیه مصنوعی را می توان برای زیبایی استفاده کرد اما علاوه بر این می تواند برخی بیماری ها را نیز مانند هتروکرومیا - بیماری رنگدانه ای که موجب می شود فرد دارای دو چشم به رنگ مختلف باشد- درمان کند.

در برخی موارد این جراحی می تواند برای احیای دید نیز مورد استفاده قرار گیرد. مثلا در سال 2011 برای درمان یک پسر 17 ساله که از بدو تولد به دلیل نداشتن مادرزادی عنبیه، تا حدودی نابینا شده بود به کار گرفته شد. پس از این درمان بیمار دید کامل نزدیک خود را به دست آورد.

موارد کاربرد درمانی کاشت عنبیه مصنوعی

* در افرادی که دچار مشکلات زیر هستند، کاشت عنبیه مصنوعی انجام می شود و بسیاری از مشکلات این بیماران از جمله حساسیت به نور و کاهش بینایی آنها پس از جراحی برطرف می شود.

* اصلاح رنگ چشم در افرادی که دو چشم آنها دارای دو رنگ متفاوت است  (Heterochromia)

* درمان بیماران دچار زالی یا آلبینسیم  (Ocular Albinism)

* درمان کسانی که فاقد عنبیه هستند  (Aniridia)

* درمان افرادی که به دنبال ضربه، دچار پارگی عنبیه شده اند

* تحلیل رفتگی شدید عنبیه

* عدم تشکیل مادرزادی قسمتی از عنبیه یا کلوبوما  (Coloboma)

* کیستیک و چندلایه ای بودن عنبیه  (Iridoschisis)

* کاربرد زیبایی کاشت عنبیه مصنوعی (تغییر رنگ دایمی چشم)

تغییر دایمی رنگ چشم یکی دیگر از موارد کاربرد عنبیه مصنوعی است که جنبه زیبایی دارد. عنبیه مصنوعی در رنگ های متنوع موجود است و جراح رنگ مورد نظر بیمار را در داخل چشم ایشان قرار می دهد. این تغییر رنگ دایمی است، اما اگر به هر دلیلی نیاز به خروج عنبیه مصنوعی وجود داشته باشد، این کار به راحتی امکان پذیر است.

هدف از انجام این عمل اصلاح عیوب انکساری نیست و چنانچه بیمار قبل از عمل تغییر رنگ چشم، برای اصلاح دید خود از عینک یا لنز استفاده می کرده است، بعد از انجام عمل همچنان به آن ها نیاز خواهد داشت. البته می توان نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم را قبل یا بعد از کارگذاری عنبیه مصنوعی، بوسیله لیزر اصلاح نمود و تغییر رنگ دایمی چشم مانعی برای انجام این قبیل اعمال محسوب نمی شود.

رنگ‌های موجود!

این عنبیه ها در رنگ های سبز، آبی، خاکستری و عسلی موجود است و افراد می توانند به کمک بروشور، از بین رنگ های موجود، رنگ مورد نظر خود را انتخاب نمایند.

این جراحی شامل یک برش 2.8 میلی متری در قرنیه و وارد کردن یک ایمپلنت تاخورده درون آن است. پس از آنکه این ایمپلنت درون چشم قرار گرفت، به شکل اصلی باز می گردد و می توان آن را در موقعیت خودش قرار داد.

اگرچه این جراحی بی خطر عنوان شده است اما برخی بیماران دچار عفونت چشمی حساسیت به نور و التهاب شده اند. با این حال شرکت سازنده می گوید اگر برای بیمار مشکلی ایجاد شود می توان به راحتی این ایمپلنت ها را از چشم خارج کرد.

 این ایمپلنت عنبیه مصنوعی را می توان برای زیبایی استفاده کرد اما علاوه بر این می تواند برخی بیماری ها را نیز مانند هتروکرومیا - بیماری رنگدانه ای که موجب می شود فرد دارای دو چشم به رنگ مختلف باشد- درمان کند

کاشت این ایمپلنت برای هر چشم 15 الی 20 دقیقه طول می کشد و این جراحی تحت بیهوشی موضعی انجام می شود.

انتخاب فرد مناسب برای این عمل بسیار مهم است و افرادی که مایل به انجام این جراحی هستند، باید توسط چشم پزشک به طور کامل معاینه شده و موارد زیر در ایشان بررسی شود:

* تعیین نمره چشم و عیب انکساری

* فشار داخلی چشم

* تعیین عمق اتاق قدامی چشم

* تعیین ضخامت قرنیه

* تعیین زاویه اتاق قدامی

* معاینه شبکیه

* تعیین طول محوری چشم

* شمارش سلول های اندوتلیوم وSpecular Microscopy (در بیماران بالای 40 سال)

کسانی که کاندید مناسبی برای جراحی کاشت عنبیه مصنوعی نیستند

* سابقه جراحی چشم

* بیماری های سیستمیک مانند دیابتMellitus ، بیماری بهجت و هر گونه بیماری مربوط به بافت کلاژنی

* بیماری ایدز

* بیماری هپاتیت B و C

عوارض احتمالی این جراحی عبارتند از: عفونت، افزایش فشار داخل چشمی، التهاب عنبیه، ورم قرنیه، که با دارو قابل کنترل می باشند. باید توجه داشت که افزایش فشار داخل چشم یا گلوکوم، شایع ترین و جدی ترین عارضه کاشت عنبیه مصنوعی است. در چنین مواردی ممکن است لازم باشد تا عنبیه مصنوعی از چشم خارج شود. احساس ناراحتی تا 24 ساعت بعد از عمل طبیعی است ولی درد شدید باید بلافاصله به اطلاع جراح برسد.

از دیگر خطرات عمل جراحی عنبیه مصنوعی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

* پارگی کپسول عدسی طبیعی چشم

* تورم ناحیه مرکزی شبکیه (اِدِم ماکولا)

* آسیب ماکولا ناشی از تابش نور میکروسکوپ

* افزایش آستیگماتیسم، جا به جایی قطعه کاشته شده

* محدودیت دید محیطی

* کَندگی شبکیه که ریسک آن در افراد نزدیک‌ بین بیشتر است و معمولاً قابل * اصلاح می‌باشد

* کدورت لایه خارجی چشم (قرنیه) که با پیوند قرنیه بهبود می‌یابد.

برای رفع عوارض احتمالی ممکن است جراحی‌های دیگری لازم شوند. اگر عارضه‌ای در حین عمل رخ دهد، جراح ممکن است از کاشتن عنبیه مصنوعی خودداری نماید.

این شرکت مدعی است یک یا دوماه طول می کشد تا بیمار از جراحی بهبود یابد اما یک روز پس از کاشت از بیمارستان مرخص می شوند. بیمار تا چند روز پس از عمل نباید رانندگی کند، اجسام سنگین بلند کند و تا سه ماه حق شنا کردن ندارد.


 
مرگ بی خبر نوزادان در خواب
ساعت ۱:۱۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٤ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) ، مرگ بی دلیلی است که معمولا هنگام خواب در یک نوزاد به ظاهر سالم کمتر از یک سال اتفاق می افتد.

سندرم مرگ ناگهانی نوزاد گاهی اوقات به نام مرگ "تختخواب بچه" نیز خوانده می شود، زیرا اغلب نوزادان در رختخوابشان می میرند.

اگرچه دلیل این سندرم معلوم نیست، اما به نظر می رسد این سندرم با ناهنجاری های قسمتی از مغز نوزاد که عمل تنفس و بیدار شدن از خواب را کنترل می کند، ارتباط داشته باشد.

محققان برخی از عواملی را که باعث می شوند، نوزادان بیشتر در معرض خطر این مرگ قرار بگیرند، پیدا کرده اند. همچنین برخی روش های محافظت از کودک در برابر این نوع مرگ را مشخص نموده اند.

گویا مهم ترین راه جلوگیری از این سندرم این است که نوزادتان را به پشت، یعنی طاقباز بخوابانید.

علت ها

ترکیبی از عوامل جسمی و عوامل محیطی خواب، کودک را در معرض خطر سندرم مرگ ناگهانی قرار می دهند. این عوامل از یک کودک به کودک دیگر فرق می کنند.

عوامل جسمی

1- ناهنجاری های مغزی

برخی کودکان با یک سری مشکلات مادرزادی به دنیا می آیند که آنها را بیشتر دچار این سندرم می کند. در بسیاری از این کودکان، قسمتی از مغز که عمل نفس کشیدن و بیدار شدن از خواب را کنترل می کند، به درستی کار نمی کند.

2- وزن کم هنگام تولد

زایمان زودرس و چندقلوزایی ممکن است باعث شود که مغز کودک به طور کامل رشد نکند. در نتیجه نوزاد نارس و یا یکی از قل ها نمی تواند به خوبی اعمال خودکار بدن مانند تنفس و ضربان قلب را کنترل کند.

3- عفونت های تنفسی

بررسی ها نشان داده است بسیاری از نوزادانی که دچار مرگ ناگهانی در خواب می شوند، به تازگی دچار سرماخوردگی بوده اند که باعث بروز مشکلات تنفسی در آنها شده است.

قرار گرفتن صورت نوزاد روی یک رختخواب نرم و پف کرده می تواند راه نفس کشیدن او را ببندد. کشیدن پتو روی سر نوزاد هنگام خواب نیز خطر خفگی او را در پی دارد

عوامل محیطی خواب

اشیای موجود در تختخواب نوزاد و حالت خوابیدن او (مثلا به روی شکم) همراه با مشکلات جسمی نوزاد، خطر ابتلا به این سندرم را افزایش می دهند.

نمونه هایی از این عوامل محیطی خواب عبارتند از:

1- خوابیدن به روی شکم یا پهلوها

نوزادانی که به روی شکم یا پهلو خوابانده می شوند، نسبت به نوزادانی که به پشت (طاقباز) می خوابند، سخت تر نفس می کشند. از آنجایی که نوزادان در خواب نمی توانند تکان بخورند و جابجا شوند، پدر و مادر باید دقت کند که نوزاد خود را به پشت در رختخواب قرار دهند.

 2- خوابیدن نوزاد روی یک سطح نرم

قرار گرفتن صورت نوزاد روی یک رختخواب نرم و پف کرده می تواند راه نفس کشیدن او را ببندد. کشیدن پتو یا ملافه روی سر نوزاد هنگام خواب نیز خطر خفگی او را در پی دارد.

3- خوابیدن نوزاد کنار پدر و مادرش روی یک رختخواب

اگرچه خواباندن نوزاد در همان اتاقی که پدر و مادر می خوابند، خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را کم می کند، ولی خوابیدن او در کنار پدر و مادرش و روی یک رختخواب، خطر مرگ او را افزایش می دهد که این مسئله تا حدی به دلیل وجود سطوح بیشتری است که نفس کودک را قطع می کنند.

عواملی که خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را افزایش می دهند

1- جنسیت: نوزادان پسر بیشتر دچار سندرم مرگ ناگهانی می شوند.

2- سن: نوزادان دو و سه ماهه بیشتر دچار این مرگ می شوند.

3- نژاد : به دلایل نامعلومی، نوزادان سیاه پوست، سرخ پوست آمریکایی و اسکیموها بیشتر دچار این سندرم می شوند.

4- سابقه خانوادگی: نوزادانی که برادر یا خواهر یا بچه های فامیل آنها در دوران نوزادی دچار این سندرم شده باشند، بیشتر دچار این مرگ می شوند.

5- تنفس دود سیگار اطرافیان: نوزادانی که در خانواده آنها افراد سیگاری وجود دارند، بیشتر دچار این سندرم می شوند.

6- نارس بودن: تولد زودتر از موعد و داشتن وزن کم هنگام تولد، هر دو شانس ابتلای کودک به این سندرم را زیاد می کنند.

عوامل خطر مربوط به مادر

در طی دوران بارداری، خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد تحت تاثیر عوامل مربوط به مادر نیز قرار می گیرد، خصوصا اگر مادر باردار:

- کمتر از 20 سال سن داشته باشد.

- سیگار بکشد.

- مواد مخدر یا الکل مصرف کند.

- در بارداری، مراقبت خوبی از خودش و جنین نداشته باشد.


 
خواص ویتامین E و عوارض آن
ساعت ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٤ بهمن ،۱۳٩۳ : توسط : طب رسانه

خواص ویتامین ٍE

خواص ویتامین E و عوارض آن

مواد غذایی دارای ویتامین Eویتامین E برای داشتن سیستم ایمنی قوی و پوست و داشتن چشمانی سالم ضروری است.

مکمل های ویتامین E به دلیل داشتن آنتی اکسیدان در سال های اخیر شهرت زیادی یافته اند.آنتی اکسیدان ها محافظین سلول در برابر آسیب هستند. با این حال مزایا و معایب ویتامین E هنوز چندان شناخته شده نیست.

چرا افراد از ویتامین E استفاده می کنند؟

بسیاری از مردم مکمل های ویتامین E را به علت امیدوار بودن به خواص انتی اکسیدانی آن در جلوگیری و یا درمان بیماری ها استفاده می کنند. اما مطالعات روی ویتامین E برای جلوگیری از سرطان،بیماری های قلبی، دیابت، بیماری آلزایمر، آب مروارید وبسیاری دیگر از بیماری ها، تاکنون بی نتیجه بوده است.

تاکنون تنها منافع استفاده از مکمل های ویتامین E در افرادی مشاهده شده که واقعا کمبود این ویتامین را داشته اند. کمبود ویتامین E در افراد بسیار نادر است. و اغلب در افراد مبتلا به مشکلات گوارشی و فیبروز کیستیک مشاهده می شود. افرادی که رژیم غذایی بسیار کم چرب دارند نیز ممکن است سطح ویتامین E پائینی داشته باشند. زیرا این ویتامین محلول در چربی است.

میزان مصرف لازم ویتامین E چقدر است؟

میزان مجاز توصیه شده ویتامین E توسط سازمان غذا و دارو (FDA) هم به صورت ویتامین موجود در غذا و هم به صورت مکمل ها،به شرح زیر است:

دسته یندی سنی  میزان مصرف مجاز ویتامین ای

کودکان

1-3سال 6 میلی گرم در روز یا ( 9 IU )

4-8 سال 7  میلی گرم در روز یا ( 10.4 IU )

9-13 سال 11 میلی گرم در روز یا ( 16.4 IU )

زنان

14سال و بالاتر 15 میلی گرم در روز یا (22.4 IU)

در دوران حاملگی 15 میلی گرم  در روز یا (22.4 IU)

در دوران شیر دهی 19میلی گرم در روز یا (28.5 IU)

مردان

14سال و بالاتر 15 میلی گرم در روز یا  (22.4 IU)

بیشترین حد این مکمل که بدن می تواند تحمل کند، در جدول زیر آمده است. توجه کنید که برای مصرف مقادیر بیشتر از این حد، که جهت درمان کمبود ویتامین E استفاده می شود، باید به دستور پزشک مراجعه شود.

دسته بندی سنی  بیشترین میزان قابل تحمل این ویتامین برای بدن

1-3 سال  میلی گرم در روز یا 200  (300 IU)

4-8 سال 300 میلی گرم در روز یا  (450 IU)

9-13 سال میلی گرم در روز یا 600  (900 IU)

14-18 سال 800 میلی گرم در روز یا  (1,200 IU)

19سال و بالاتر 1,000 میلی گرم در روز یا (1,500 IU)

از آنجایی که ویتامین E محلول در چربی است،بهترین شیوه برای مصرف آن،همراه با غذا است.

آیا می توان ویتامین E را به صورت طبیعی و با مصرف غذا دریافت کرد؟

اکثر افراد ویتامین ای لازم برای بدن خود را از طریق خوراکی ها دریافت می کنند. بهترین منابع این ویتامین عبارتند از:

• روغن های گیاهی

• سبزیجات برگدار و پررنگی مانند اسفناج

• غلات غنی شده و سایر غذاهای غنی شده با ویتامین ای

• تخم مرغ

• آجیل و مغزها

خطرات استفاده ی زیاد از ویتامین E کدام اند؟

خطرات ومزایای مصرف ویتامین E هنوز نامشخص است.استفاده ی طولانی مدت (بیش از 10سال)از ویتامین E با افزایش خطر سکته ی مغزی مرتبط است.

به علاوه،تجزیه و تحلیل های بالینی نشان می دهند که بیمارانی که به صورت طبیعی و یا به صورت مکمل،بیش از 400 UI در روز ویتامین E مصرف می کنند،در معرض افزایش خطر مرگ هستند.

مطالعات قلبی و عروقی نیز نشان می دهد که بیماران مبتلا به دیابت یا بیماری های قلبی و عروقی که بیش از 400 UI در روز ویتامین E دریافت می کنند،در معرض خطر ابتلا به نارسایی قلبی هستند.

مکمل های ویتامین E ممکن است هنگام مصرف در اوایل حاملگی مضر باشند.یک مطالعه نشان می دهد که زنانی که در طول 8هفته ی اول بارداری از مکمل های ویتامین Eمصرف می کردند،1.7 تا 9 برابر احتمال ابتلا به نقص مادرزادی قلبی در نوزادانشان افزایش می یابد.مقدار دقیق مصرف این مکمل های ویتامین E در زنان باردار،نامشخص است.

یک مطالعه با جمعیت آماری زیاد نیز نشان داد که مردانیکه در هفته بیش از 7 بار از مکمل های مولتی ویتامین به همراه ویتامین Eاستفاده می کنند،خطر ابتلا به سرطان پروستات در آنان شدیدا افزایش می یابد.

انجمن قلب آمریکا توصیه کرده است که به جای استفاده از مکمل ها، با داشتن رژیم غذایی متعادلی سرشار از میوه ها،سبزیجات و غلات سبوس دار، آنتی اکسیدان ها از جمله ویتامین E را کسب کنید.

عوارض مصرف ویتامین E چیست؟

مصرف ویتامین E به صورت موضعی،می تواند موجب تحریک پوست شود.

مصرف بیش از حد مکمل های ویتامین E می تواند منجر به تهوع، سردرد، خونریزی، خستگی و سایر علائم شود. همچنین می تواند منجر به نارسایی کلیه نیز بشود.

افرادی که از رقیق کننده های خون یا داروهای دیگر استفاده می کنند،باید برای مصرف ویتامین E با پزشک خود مشورت نمایند.